*Σκεφτείτε μόνο- όσοι θυμόσαστε- τι παίρναμε με 10.000 δραχμές και τι παίρνεις με 50 ευρώ (17.000 δραχμές).

Του Διονύση Στεργιανού.
Η ΔΡΑΧΜΗ έχει μια ιστορία άνω των 2.700 ετών, κατά τη διάρκεια της οποίας πολλές φορές υποτιμήθηκε, πάμπολες διολίσθησε ενώ μόνο μία ανατιμήθηκε. Τη ΔΡΑΧΜΗ την επέβαλε στην αρχαία Ελλάδα ο Φείδων, όταν με αυτή αντικατέστησε τον οβολό. Η “ισοτιμία” καθορίστηκε 1 δρχ / 6 οβολούς. Ο Φείδων τον 7ο αιώνα π.Χ. ανέβηκε στο ναό της Ήρας και κατέθεσε δέσμη οβολών, θέλοντας έτσι να δώσει έμφαση στην αντικατάσταση αυτού του νομίσματος.
Γιατί όμως το ονόμασε ΔΡΑΧΜΗ; Η λέξη προέρχεται από το “δράττω” που σημαίνει μπορώ να πράξω ή όσα μπορεί να περιλάβει το χέρι μας. Και επειδή τότε χωρούσαν στην παλάμη οι έξι οβολοί -οι οποίοι αντικαταστάθηκαν από το νέο νόμισμα- αυτό πήρε την ονομασία. Η ΔΡΑΧΜΗ βασική αυτή νομισματική μονάδα, κατασκευαζόταν από άργυρο και αργότερα, έως το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου, από κράμα χαλκού και νικελίου. Η νομισματική κατάσταση που διαμορφώθηκε στα Επτάνησα αποτέλεσε τον πρόδρομο για τη δημιουργία Ελληνικού Εθνικού νομίσματος αμέσως μετά την ίδρυση του πρώτου Ελληνικού Κράτους. Ο αγώνας των Ελλήνων για την ανεξαρτησία τους από την Τουρκική κυριαρχία συνδυάστηκε από μια εξίσου οργανωμένη προσπάθεια για την επίτευξη της οικονομικής τους αυτονομίας. Το ζήτημα της κοπής Εθνικού νομίσματος απασχόλησε από νωρίς την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας, προσέκρουσε όμως σε δύο βασικά προβλήματα: την έλλειψη πολύτιμων μετάλλων και την αδυναμία εξεύρεσης νομισματοκοπτικής μηχανής και έμπειρου προσωπικού.
Οι προσπάθειες καρποφόρησαν το 1828 όταν ο κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας ενέκρινε σχέδιο ψηφίσματος για κοπή νομίσματος.Σύμφωνα με αυτό, προτάθηκε η καθιέρωση του αργυρού Φοίνικα ως νομισματική μονάδα. Το πρώτο σύγχρονο Ελληνικό νομισματοκο πτείο εγκαταστάθηκε στην Αίγινα, απ’ όπου συμπτωματικά ξεκίνησε η παραγωγή Ελληνικών νομισμάτων στην αρχαιότητα. Οι περιορισμέ νες κοπές του Φοίνικα δεν κατάφεραν να εκτοπίσουν τα εισαγόμενα νομίσματα και η εισροή Οθωμανικών και Ευρωπαϊκών νομισμάτων για την εξυπηρέτηση των εσωτερικών και Διεθνών συναλλαγών επιταχύνθηκε.
Το 1832 θεωρείται σταθμός για την Ελληνική νομισματοκοποία καθώς, μετά από απουσία πολλών αιώνων, η αργυρή ΔΡΑΧΜΗ επανεμφανίζεται. Η απόφαση όμως του Ελληνικού Κράτους να θέσει σε νόμιμη ισχύ διάφορες Ευρωπαϊκές νομισματικές μονάδες έπαιξε αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη της ΔΡΑΧΜΗΣ. Διατάγματα της περιόδου αυτής καθόριζαν τις ανταλλακτικές ισοτιμίες εις βάρος του νεοκοπέ ντος Εθνικού νομίσματος. Η κερδοσκοπία πήρε τέτοιες διαστάσεις, ώστε το 1858 επιτράπηκε η κυκλοφορία Οθωμανικών νομσμάτων παρότι αυτά θεωρούνταν απαγορευμένα από το 1833.
Μετά την απομάκρυνση του Όθωνα από το θρόνο και την ανακήρυξη σε βασιλιά του Γεωργίου Α’ η Ελλάδα το 1867 προκειμένου να επιλύσει τα προβλήματα που είχαν συσσωρευτεί στο δημοσιονομικό τομέα, προσχώρησε στη Λατινική Νομισματική Ένωση, την οποία αποτελούσαν η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ελβετία και η Ιταλία. Οι πέντε χώρες έκοβαν χρυσά και αργυρά νομίσματα με ίδιο τίτλο και βάρος.
Τα νομίσματα αυτά κυκλοφορούσαν σε όλες τις Χώρες-μέλη με την ίδια ισοτιμία. Αξιοσημείωτη επίσης ήταν και η έκδοση σειράς νομισμάτων από την Κρητική πολιτεία, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους το 1898 σε μια προσπάθεια οικονομικής απεξαρτησίας από τις εκδόσεις των τυπικών επικυριαρχών της (Γάλλοι – Βρετανοί – Ρώσοι – Ιταλοί). Τα Κρητικά νομίσματα ήταν ιδίου βάρους και ποιότητας με τ’ αντίστοιχα Ελληνικά και παρέμειναν με ισχύ μέχρι και μετά την ένωση του νησιού με την Ελλάδα το 1913.
Η τελευταία αργυρή Ελληνική ΔΡΑΧΜΗ έφερε τη χρονολογία 1911. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος και η Μικρασιατική εκστρατεία, εξάντλησαν τα αποθέματα σε πολύτιμα μέταλλα. Η ΔΡΑΧΜΗ της πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας το 1926, ήταν από νικέλιο και παρέμεινε σε χρήση έως τη Γερμανική κατοχή. Επανήλθε το 1954 μετά από εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης της οικονομίας αλλά ο αυξανόμενος πληθωρισμός μείωσε σταδιακά την αξία της καθιστώ ντας την απλό λογιστικό νόμισμα. Από την 1η Ιανουαρίου του 2002 η ΔΡΑΧΜΗ θ’ αντικατασταθεί από το Ευρώ και θα “περάσει” στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…ΜΕΧΡΙΣ ΟΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ.
ΠΗΓΗ: http://www.drachmi5.gr/
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

1 σχόλιο
Με 10,000 δρχ φουλαρα το αυτοκινητο ( απο αδειο ) και πηγαιναμε ταβερνα για ουζα και το βραδυ για ποτο και ισως περισσευαν κιολας. Για τα ιδια θελει τωρα περιπου 90ε, δηλαδη περιπου 30,000δρχ ( με οτι ναναι βενζινη, σε φτηνιαρικη ταβερνα και με ψιλομπομπα ποτο ). Ποιος μπορει πλεον να δωσει το 1/6 του βασικου μισθου για ενα Σαββατοβραδο?