..Πιστεύω, αν θέλει και ο Θεός, να φύγω γρήγορα. Πρέπει και να φύγω, γιατί, όπως βλέπω, ο κόσμος όλος όλον εις το πονηρόν τρέχει, σαν αμαρτωλός εις την αμαρτία. Ακράτητοι είναι οι άνθρωποι και λαός και κλήρος, σαν τα αχαλίνωτα άλογα, τρέχουν εις την αμαρτία – ούτε συλλογίζονται Θεό, θάνατο, κρίση, ανταπόδοση, τίποτε – τίποτε, μόνο για την ύλη, για το σώμα, για τις ηδονές, για τις τιμές. Για την ψυχή, για τον Θεό, για την αρετή; τίποτε. Πολύ ολίγοι είναι εκείνοι που έχουν αληθινά ενδιαφέροντα και ίσως χάριν αυτών των ολίγων κρατεί ο Θεός τον κόσμο.
Ο Κωνσταντίνος παρά την συγκινητική ομιλία προς τους πολεμιστές του, γνωρίζει ότι η πτώση της Πόλεως είναι αναπόφευκτη. Σηκώνεται χαράματα, ανεβαίνει στα τείχη για να επιθεωρήσει το στρατό του και να αποχαιρετήσει για τελευταία φορά την Βασιλεύουσα που χάνεται. Βλέπει απέναντί του τα στίφη των αιμοδιψών απίστων και αντιλαμβάνεται με ευκολία τα επερχόμενα. Προσεύχεται για τελευταία φορά, ενώ εικόνες άγριων συγκρούσεων, σφαγών, φρίκης και ανείπωτου πόνου περνάνε μπροστά από τα μάτια του. Αναλογίζεται τη μοίρα της Ρωμιοσύνης μετά από εκείνη την ημέρα.
Του Γιώργου Νούτσου
Το θυμικό, ο ψυχισμός, οι προτεραιότητες δεν υποκύπτουν πάντα στους κανόνες της λογικής! Όχι γιατί αδυνατούν να ανταποκριθούν σ αυτήν, αλλά επειδή υπεισέρχονται άλλες παράπλευρες παράμετροι, που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία της και ετεροκαθορίζουν τις προτεραιότητες της!
– Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και άλλοι πατέρες, διαιρούν την αγάπη σε πέντε είδη. Αυτά είναι:
*Πού είναι η αλληλεγγύη και η συνεργασία της ανθρωπότητας , απέναντι σε όλη αυτή την πολιτισμική (και όχι μόνο) καταστροφή, που συντελείτε εδώ και τέσσερα χρόνια στην ρημαγμένη και ταλαιπωρημένη από τον εμφύλιο Συρία;
-Στη Συρία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου έχουν καταστραφεί 63 εκκλησίες, σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την κατάσταση των ιερών χριστιανικών τόπων στη Συρία.
*Μια διδακτική, αληθινή ιστορία, που δείχνει το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.
Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση:
– «Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία.
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, το 1690 μ.Χ και παρέδωσε την αγία ψυχή του στα χέρια του Θεού, τον Οποίο τόσο αγάπησε το 1730 μ.Χ. Το Λείψανο του Οσίου βρίσκεται αδιάφθορο στο ομώνυμο Προσκύνημα Προκοπίου Ευβοίας. Η δεξιά του Οσίου βρίσκεται στην Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιον Όρος.
