30 Μαΐου 2015

Γράφει ο Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†2014)

Ονομάζεται Πεντηκοστή η σημερινή εορτή, γιατί είναι πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. Ο ευαγγελιστής Λουκάς περιγράφει ωραία στις Πράξεις των Αποστόλων το ιστορικό γεγονός που συνέβη στα Ιεροσόλυμα. Όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στον ίδιο τόπο.

*Κάποιος πρέπει επιτέλους να ασχοληθεί σοβαρά και με τους Έλληνες της ομογένειας, οι οποίοι περνάνε δύσκολες στιγμές και περιμένουν την στήριξη μας.

Έκκληση προς το ελληνικό κράτος για βοήθεια κάνουν οι Έλληνες της Μαριούπολης, στη Νοτιοανατολική Ουκρανία, οι οποίοι έχουν παγιδευτεί ανάμεσα στα πυρά που ανταλλάσσουν οι αυτονομιστές του Ντονέτσκ και ο ουκρανικός στρατός..

Ηγούμενος στο μοναστήρι ήταν ο ιερομόναχος Δανιήλ. Ήταν σεμνός και καλός και ακολουθούσε πιστά τα καθήκοντά του. Μόνο που τον βασάνιζε κάποια αμφιβολία σχετικά με την αγιότητα του Αγίου Διονυσίου.

-Άραγε, σκεφτόταν, ο Διονύσιος που τιμούμε τόσο, βρίσκεται στο χώρο των αγίων στους ουρανούς ή όχι;

Βλέπουμε στον πλανήτη -γύρω μας- πολλές εστίες έντασης να έχουν ανάψει. Από την Μέση Ανατολή (Συρία, Υεμένη κλπ), μέχρι τα Βαλκάνια, την Μαύρη Θάλασσα και την Ουκρανία. Ταυτόχρονα στον οικονομικό τομέα υπάρχει το θέμα της χώρας μας και οι συζητήσεις γύρω από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία. Ο Άγιος Παϊσιος είχε πει πριν χρόνια: “Ο κόσμος μοιάζει σήμερα , σαν μια κοχλάζουσα χύτρα ταχύτητος , με πολλές βαλβίδες ! Θα σκάσει εδώ , θα σκάσει εκεί . Προσεύχεσθε μη γίνει μ΄εμάς η αρχή”.

Κάποτε συνόδευσα στον Άγιο Γέροντα μία Γερμανίδα γιατρό, η οποία κατόπιν των δικών μου αφηγήσεων περί της αγιότητος του Παππούλη μας, είχε μεγάλη επιθυμία να τον επισκεφθεί. Η Γερμανίδα δεν γνώριζε την Ελληνική γλώσσα. Όμως σε λίγα λεπτά αρχίζει ένας διάλογος μεταξύ τους, τον οποίον κατ’αρχήν θεώρησα φυσικό.

Oι συριακές σελίδες άναψαν πήραν φωτιά στην κυριολεξία και κυρίως αυτές που καλύπτουν το πολεμικό ρεπορτάζ από φωτογραφία που παρουσιάζει σε ένα οχυρό σε ένα από κεντρικά σημεία ελέγχου στην πόλη της Σαιντανάγια όπου και η ομώνυμη ελληνορθόδοξη μονή που ιδρύθηκε επί Ιουστιανιανού στην επιφάνεια από τζάμι παραθύρου να εμφανίζεται ένα πρόσωπο. Η ανάρτηση που συνοδεύει την φωτογραφία είναι “η Κυρία Μεριέμ η Παρθένος”..

Την επόμενη μέρα της λήξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε μια μακρά διαδικασία, που είχε ως στόχο σε πρώτη φάση την απώθηση της Ρωσίας από την καρδιά της Ευρώπης, όπου την έφερε η έξυπνη στρατηγική του Στάλιν αλλά και ο ηρωισμός των στρατηγών και των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού, και σε δεύτερη φάση τη γεωπολιτική της περικύκλωση.

*Να ανάψουμε ένα κερί και να προσευχηθούμε, για τους ανθρώπους που δεν είναι πια κοντά μας. Όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος: “Όταν ανάβουμε κερί για την ψυχή κάποιου κεκοιμημένου, ωφελείται πολύ. Αν έχεις έναν νεκρό, ο οποίος έχει παρρησία στον Θεό, και του ανάψεις ένα κερί, αυτός έχει υποχρέωση να προσευχηθεί για σένα στον Θεό. Αν, πάλι, έχεις έναν νεκρό, ο
οποίος νομίζεις ότι δεν έχει παρρησία στον Θεό, τότε, όταν του ανάβεις ένα αγνό κερί, είναι σαν να δίνεις ένα αναψυκτικό σε κάποιον που καίγεται. Οι άγιοι δέχονται ευχαρίστως την προσφορά του κεριού και είναι υποχρεωμένοι να προσευχηθούν γι’ αυτόν που το ανάβει”.

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ :