Για ποιόν λόγο στην συντέλεια του κόσμου θα φανεί το μέγεθος και η συσσώρευσις των συμφορών; Μερικοί ισχυρίζονται ότι όπως ένα σώμα γηρασμένο αποκτά πολλές αρρώστιες, έτσι και η φύσις κουρασμένη και άρρωστη και καθώς γηράσκει αποκτάει πολλές συμφορές. Αλλά το σώμα βαδίζει προς τα γηρατειά, σύμφωνα με την αδυναμία και το νόμο της φύσεως, ενώ οι επιδημίες και οι πόλεμοι και οι σεισμοί δεν συμβαίνουν επειδή γηράζει η φύσις.
31 Μαΐου 2015
Ο γέροντας Παΐσιος συνεννοείται με ετερόγλωσσους με την γλώσσα της Πεντηκοστής

θαυμαστά περιστατικά
Είναι γνωστό ότι ο Γέροντας, εκτός από τα ελληνικά, δεν γνώριζε άλλη γλώσσα. Όμως συνέβη επανειλημμένως –όταν υπήρχε λόγος- με την γλώσσα της Πεντηκοστής να συνομιλήσει και να συνεννοηθεί θαυμάσια με ετεροδόξους.
«Ήμουν παρών», διηγείται ο Ι.Ε.Κ., «κάποτε στο Κελλί του Γέροντα μαζί με άλλους τρεις επισκέπτες και ένα Γάλλο που δεν μιλούσε λέξη Ελληνικά. Όταν ήρθε η σειρά του να μιλήσει με τον Γέροντα , πήγαν πιο πέρα και για δεκαπέντε λεπτά συνομιλούσαν καθισμένοι στα κούτσουρα. Τους βλέπαμε που συζητούσαν με ενδιαφέρον. Πώς επικοινωνούσαν, αφού δεν υπήρχε κοινή γλώσσα επικοινωνίας; Ο ξένος έφυγε χαρούμενος. Η ικανοποίηση φαινόταν έκδηλη στο πρόσωπό του».
Πρωΐ στο Άγιον Όρος. Θείο ανοιξιάτικο πρωΐ!.. Η νυχτερινή υπνοβατική και μυστηριώδης ατμόσφαιρα της μονής της Λαύρας έχει διαλυθεί σαν καταχνιά.. Όλα είναι φως, ειρήνη και καλοσύνη. Ακύμαντο, κατάχρυσο και ατέρμονο, κάτω από τα πόδια μας το Αιγαίο. Καταπράσινες, γελαστές και κατάστικτες αγριολούλουδα οι πλαγιές. Βαθύς και καταγάλανος ο ουρανός.
Δημ. Παναγόπουλος – Ο Βίος και η θαυμαστή επέμβαση του Θεού και των Αγίων στη ζωή του.
-ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ-
Είναι απολύτως αδύνατο για έναν επαγγελματία ιστορικό της ελληνικής εκκλησιαστικής ιστορίας να μην θαυμάσει την περίπτωση του Δημήτριου Παναγόπουλου (1916-1982), κατά τη μελέτη της περιόδου 1951-1981. Η παρουσία του Δ.Παναγόπουλου στον τομέα της πρόσφατης ιστορίας της εκκλησίας μας ήταν προσοδοφόρα γιατί υπήρξε ένα χαρισματικό και φωτισμένο άτομο. Εντούτοις, εάν κάποιος ιστορικός μελετητής αναζητήσει, πώς ένα άτομο χωρίς σπουδές και πανεπιστημιακούς τίτλους μπορεί να είναι δάσκαλος Ευαγγέλιου πρώτης κατηγορίας, θα βρεί την απάντηση στην πρώτη επιστολή του Απόστολου Παύλου προς Κορινθίους (Α, 27-28).
Γράφει ο σοφός και ενάρετος κληρικός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, πως του έλεγε κάποιος: «Πάτερ, ένα περίεργο πράγμα. Πάω να βιδώσω μια βίδα, δεν βιδώνει.
Προσπαθώ, προσπαθώ, προσπαθώ, δεν βιδώνει. Άμα πω μια βλαστήμια, βιδώνει αμέσως»! «Είναι πολύ απλό και ευεξήγητο αυτό που συμβαίνει», διευκρινίζει ο π. Επιφάνιος.



