Λέγεται πως κάθε Δευτέρα πρωί , στις πύλες του ουρανού, στέκονται δύο άγγελοι που ετοιμάζονται να κατέβουν στη γη. Ο ένας κρατά ένα χρυσό θυμιατό και ο άλλος ένα κρυστάλλινο δισκοπότηρο.
Ένας άγγελος, που τους έβλεπε ρώτησε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ: «Γιατί πηγαίνουν στη γη σήμερα; Οι άνθρωποι τη Δευτέρα είναι συνήθως σκυθρωποί και βιαστικοί. Δεν προσεύχονται όπως την Κυριακή».
Ο Αρχάγγελος χαμογέλασε και του απάντησε:
«Την Κυριακή οι άνθρωποι μας καλούν με τις ψαλμωδίες τους. Αλλά τη Δευτέρα, εμείς πηγαίνουμε χωρίς να μας καλέσουν, γιατί τότε μας έχουν περισσότερο ανάγκη.
Ο άγγελος με το χρυσό θυμιατό πετάει πάνω από τους δρόμους, τα λεωφορεία και τα γραφεία. Μαζεύει κάθε μικρό ψίθυρο υπομονής, κάθε “καλημέρα” που ειπώθηκε με χαμόγελο παρά την κούραση, και κάθε κρυφή ελπίδα ενός ανθρώπου που ξεκινά τη δουλειά του για να θρέψει την οικογένειά του.
Ο άγγελος με το κρυστάλλινο δισκοπότηρο στέκεται δίπλα σε όσους νιώθουν βάρος στην ψυχή. Μαζεύει τον ιδρώτα του τίμιου μόχθου και τις αθόρυβες προσευχές που γίνονται μέσα στο θόρυβο της πόλης».
«Και τι τα κάνουν όλα αυτά;» ρώτησε ο άγγελος.
«Τα πηγαίνουν πίσω στον Δημιουργό», είπε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. «Και Εκείνος, βλέποντας τον κόπο της Δευτέρας, ευλογεί ολόκληρη την εβδομάδα. Γιατί η αγιότητα δεν βρίσκεται μόνο στη γονυκλυσία μπροστά στην εικόνα, αλλά και στον καλό λόγο που θα πεις στον συνάδελφό σου όταν εκείνος είναι πιεσμένος».
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
