Ο Στάρετς έτρεφε ιδιαίτερη, μπορεί να πει κανείς, τρυφερή αγάπη και αφοσίωση στη Μητέρα του Θεού και δεν έβρισκε λόγια για να εκφράσει και τη δική Της αγάπη στους ανθρώπους και τη δική του προς Αυτήν.
Για θυμήσου, πήγαινε πιο πίσω, αυτοκριτική κάνε,
πρώτα από εσένα, τη ζωή σου, τις πράξεις σου,
ναι! Κάνε ταμείο, ζύγισε τη συνείδηση, ρώτα
και σκέψου μόνος, στην κάμερά σου, σκέψου…
Την εποχή που διάβαζα και διάβαζα… και δεν είχα ακόμη εγκαταλείψει τον διανοητισμό μου στα πνευματικά θέματα…
Νά δεῖς ἄν ἔχει ὑπερηφάνεια. Ἄν ἔχει, δέν εἶναι τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί ἄν φαίνεται καλός.
Δεν είναι θέμα θρησκείας, είναι θέμα ελέγχου. Γιατί ένας άνθρωπος με πίστη δεν ελέγχεται εύκολα. Δεν χρειάζεται φόβο για να σταθεί όρθιος και δεν ψάχνει νόημα σε πράγματα που αδειάζουν την ψυχή του.
Προχτές πήγα να δώ τον μπάρμπα – Ηρακλή Γιαβάσογλου, που τον λένε Γιαβάς-Θαλασσινόν από το κοσμογύρισμα που έκανε σ’ όλη τη ζωή του. Καθότανε στη φωτιά, γιατί έκανε ψύχρα και πυρωνότανε.
Υπάρχει μια παλιά, σχεδόν ξεχασμένη αλήθεια που μας άφησε ο Άγιος Αυγουστίνος, μια «Γεωμετρία της Αγάπης» που μοιάζει με ψίθυρο παρηγοριάς.
Μικρό απόσπασμα από την εκπομπή «Ράδιο Παράγκα» (1994), αφιερωμένη στον Μέγα Βασίλειο, με τίτλο «Ο φίλος μου ο Μεγάλος».
Χριστῷ ἐκ νεότητος ἀκολουθήσας θερμῶς, εὐχαῖς καὶ δεήσεσιν, ἐν τῇ ἐρήμῳ Σαρώφ, ὡς ἄσαρκος ἤσκησας· ὅθεν τοῦ Παρακλήτου, δεδεγμένος τὴν χάριν, ὤφθης τῆς Θεοτόκου, θεοφόρος θεράπων· διὸ σε μακαρίζομεν, Σεραφεὶμ Πάτερ Ὅσιε.
