Δεκέμβριος 2025

Χρόνια πολλά και ευτυχή με καθαρή κι αγνή ψυχή, με χαρά και με υγεία, με τη Θεία Ευλογία..! Καλή και ευλογημένη χρονιά σε όλο τον κόσμο!

Χρειαζόμαστε σήμερα χριστιανούς ομολογητές καί πνευματικούς, κληρικούς καί λαϊκούς. Δέν υποχωρούμε από τήν μάχη, αλλά ανασυγκροτούμαστε καί δυναμώνουμε μέ τήν βοήθεια του Θεού.

…Οἱ περισσότεροι Πνευματικοί τῆς ἐποχῆς μας εἶναι καλογερομάχοι καὶ ποικιλοτρόπως βάλλουν κατὰ τοῦ Μοναχισμοῦ καὶ μάλιστα χρησιμοποιοῦν καὶ Μεγάλους Βασιλείους μὲ Βασιλειάδες καὶ κοινωνικὴ δράση κ.λ.π.

~ Κάποτε ένας Ιερεύς που ήτανε αγνός σαν το κρύσταλλο, βρέθηκε ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες στο κελί μιας συνοδείας στο Άγιον Όρος που του πρόσφερε ολοκάρδια φιλοξενία και αγάπη.

Δεν θα δεχτούμε έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος υποβιβάζεται σε κωδικό, σε αριθμό, σε αρχείο προς έλεγχο και διαχείριση.

Παραδοσιακά κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Καλή Πρωτοχρονιά με την προτροπή του αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη:

Η παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι ένας αποχαιρετισμός στη χρονιά που φεύγει, όπως σε έναν παλιό φίλο που μοιράστηκε λύπες και χαρές μαζί μας, και τώρα μας αφήνει για πάντα.

Σε μέρες οικονομικής κρίσης και προβληματικής (;) παρουσίας ευπαθών ομάδων στο κοινωνικό σύνολο (π.χ. οικονομικοί μετανάστες), η Εκκλησία προβάλλει το παράδειγμα του βίου ενός αντισυμβατικού (τουλάχιστον) μάρτυρα, του αγίου Ζωτικού.

ΜAΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ:  Σάς είπαν δηλαδή κάποιοι Αγιορείται πατέρες, ότι έχουν βιωματική εμπειρία αγγέλων και δαιμόνων;

– Γέροντα, γιατί στις γιορτές συνήθως συμβαίνει κάποιος πειρασμός;

– Γέροντα, μετά από τόσα χρόνια αγώνα, τι σας έμεινε μέσα στη ψυχή σας;

~ Πριν από μερικές δεκαετίες ο μετέπειτα διάσημος γαλλορουμάνος θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος.

από τον πατέρα Πορφύριο

«Βλέπω να κόβουν την πρωτοχρονιάτικη πίτα και θα ήθελα να πω τον παραδοσιακό τρόπο κοπής και μοιρασιάς.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Σε τηλεοπτική εκπομπή προ της μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων  παρουσιάστρια χαιρετούσε τους περίπου δέκα συμπαρουσιαστές της επαναλαμβάνοντας μονότονα πριν και μετά τον διάλογό τους το «Καλή χρονιά».

Χθες το βράδυ, παρακολούθησα μαζί με την οικογένειά μου την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας».

Η ταπείνωση του παπα-Τύχωνα ήταν τόση, που όταν πήγαινε κανείς να εξομολογηθή, μετά από την συγχωρητική ευχή, του έλεγε: «Παιδί μου, κάνε ευχή και για μένα…».

Οσίως ανύσασα, των αρετών την οδόν, τω Λόγω νενύμφευσαι, ω Ανυσία σεμνή, και χαίρουσα ήθλησας, αίγλη δε απαθείας, λαμπρυνθείσα Μελάνη, ήστραψας εν τω κόσμω, αρετών λαμπηδόνας, και νυν ημίν ιλεούσθε, Χριστόν τον Κύριον.

Η πνευματική μου αδερφή Θεοδώρα Καλαΐδου, κόρη του αγίου Πατρός, μού διηγήθηκε:

Στην πανέρημο των ασκητών του Αγίου Όρους θα συναντήσεις εκείνο, που πάντα αναζητούσε η ψυχή σου. Οι πατέρες στα ασκητικά Καρούλια – Κατουνάκια έχουν να καταθέσουν λόγους από καρδιάς, που γαληνεύουν τις κουρασμένες από την βαβούρα και αλλοφροσύνη του κόσμου ψυχές.