Το κρυμμένο μυστικό στο μοναστήρι του Προυσσού Ευρυτανίας

Πριν 52 χρόνια, στις 4 Ιανουαρίου του 1974, στο μοναστήρι του Προυσού αποκαλύφθηκε ένα καλά κρυμένο μυστικό- κρυμένο για 160 χρόνια.

Κρυμμένο πάνω από το καθολικό του μοναστηριού, στο σπήλαιο-κρύπτη- παρεκκλήσι, που βρίσκεται πάνω από την κόγχη της εικόνας Της Παναγίας Προυσσιωτισσας.

Εκεί που φυλλάσονται τα λείψανα των αγίων, αλλά υπάρχει και Αγία Τράπεζα στην οποία τελείται λειτουργία δύο φορές τον χρόνο.

Η μία στις 4 του Γενάρη, στην ανάμνηση της ανακομιδής των λειψάνων η άλλη στις 23 του Σεπτέμβρη, στη μνήμη της τελείωσης του Αγίου Μάρτυρα Ιωάννη του εξ Αγαρηνών” ή “του εκ Κονίτσης” που μαρτύρησε στο Αγρίνιο (τότε Βραχώρι) το 1814.

Μαρτύρησε γιατί είχε γεννηθεί και ανατραφεί σε μουσουλμανική οικογένεια στη Κόνιτσα, αλλά διέπραξε το θανάσιμο για το Κοράνι αμάρτημα να αλλαξοπιστήσει και να βαφτιστεί Χριστιανός. Από την Κόνιτσα, τον έχασαν, τον έψαξαν, τον βρήκαν στο Βραχώρι, τον συνέλαβαν, τον βασάνισαν, τον αποκεφάλισαν και πέταξαν το άψυχο σώμα του σε ένα χαντάκι με εντολή να μην ταφεί για παντοτεινή προσβολή.

Και εκεί παρεμβαίνει ο δυναμικός και θρυλικός ηγούμενος του Προυσού, ο Κύριλλος Καστανοφύλλης, ο ηγούμενος της προεπαναστατικής εποχής, ο ηγούμενος του 1821 που φιλοξένησε τον άρρωστο Καραϊσκάκη, που δέχτηκε το δώρο του στρατηγού την επένδυση της εικόνας της Προυσιώτισσας, ο ηγούμενος που υποδέχτηκε το άψυχο σώμα του Μάρκου Μπότσαρη.

Αυτός ο ηγούμενος, ο παπά-Κύριλλος, δέχτηκε στο μοναστήρι το σκήνωμα του Μάρτυρα Ιωάννη και για να αποφύγει την εκδικητικότητα των Τούρκων αφεντάδων, τοποθέτησε το λείψανο με πάσα μυστικότητα σε εσοχή της κρύπτης που είπαμε πιο πριν.

Μια κρύπτη μέσα στη κρύπτη δηλαδή.

Έχτισε και σφράγισε την είσοδο της εσοχής.

Στη συνέχεια χάραξε πάνω δίστιχη επιγραφή σε ιαμβικό τρίμετρο:

“Οὐ μεταλλεῖον ἀργυροχρύσου πέλω ἀλλ’ ὄλβον φέρω • πάντα λίθον μὴ κίνει”.

(Δεν κρύβω θησαυρό ασήμι και χρυσό κουβαλάω όμως την ευτυχία • μην μετακινείτε την πέτρα”.)

Η επιγραφή προβλημάτισε πολλούς επί 160 χρόνια, αλλά ουδείς τολμούσε να παρακούσει την εντολή που έδινε.

Το 1974 , ο τότε ηγούμενος του Προυσού και μετέπειτα ηγούμενος της μονής Δοχειαρίου του Αγίου όρους, ο αγέρωχος Γρηγόριος (Ζουμής) ο Αρχιπελαγίτης, παράκουσε την προτροπή του προκατόχου του.

Γκρέμισε τον σοβά, μετακίνησε την πέτρα και βρήκε το λείψανο του μάρτυρα Ιωάννη, με τις λεπτομέρειες της πληροφορίας της προέλευσής τους χαραγμένες πάνω σε ένα κεραμίδι.

Έκτοτε, στο μοναστήρι του Προυσού εορτάζονται οι δυο ημερομηνίες.

ΠΗΓΗ