Χαρακτηριστικό τοῦ ὑπερήφανου ἀνθρώπου εἶναι τό θέλημα. Τό ἀκοῦς καί στά λόγια τους, ὅταν ἀκοῦς ἄνθρωπο νά λέει συνέχεια:
“Ἐγώ, ἐγώ, ἐγώ…” εἶναι ἐγωιστής, εἶναι ὑπερήφανος, ἔχει θέλημα καί αὐτό τό θέλημα πού τό ἔχει στήσει, τό ἔχει θρέψει καί τό ἔχει βάλει σάν πρῶτο στόχο στή ζωή του, αὐτό εἶναι πού τόν ἐμποδίζει νά βρεῖ τόν Θεό.
Ἄν βάζεις ἐσύ τούς στόχους, στήν οὐσία κάνεις στήν ἄκρη τόν Θεό. Ὁ στόχος εἶναι ἕνας: νά πᾶς στόν Χριστό!
Ἄν δέν πετύχεις αὐτόν τόν στόχο, ὅλους τούς ἄλλους στόχους νά τούς πετύχεις, εἶσαι ἀποτυχημένος.
Λένε κάποιοι παπποῦδες, γιαγιάδες “ἐγώ τά πάντρεψα τά παιδιά μου, ἔχω καί ἐγγόνια καί δισέγγονα, ἔχουν καί καλές δουλειές, τί ἄλλο νά ζητήσω ἀπό τή ζωή;”, πλήρης ἀποτυχία! Στήν ἐρώτηση:
– Τά παιδιά σου ἐξομολογοῦνται, Κοινωνᾶνε, πᾶνε ἐκκλησία;
Ἡ ἀπάντηση εἶναι “ὄχι”. Ἄρα τίποτα δέν ἔκανες σάν γονιός. Τό πρῶτο πού πρέπει νά κάνεις εἶναι νά βοηθήσεις τά παιδιά – ἐγγόνια νά μποῦνε στό δρόμο γιά τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μέ τήν μετάνοια, τήν ἐξομολόγηση καί τήν προσευχή.
Ἐκεῖνο πού μᾶς ἐμποδίζει καί μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό λοιπόν εἶναι τό θέλημα. Γκρεμίστε αὐτό τό θέλημα καί βάλτε στή θέση του τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τότε βρήκατε τόν δρόμο γιά τή μακαριότητα καί γιά τήν ἀληθινή ἐλευθερία.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
1 σχόλιο
Αν και γενικά και αόριστα δεν διαφωνώ με τον Π. Σάββα, θα ήθελα ειλικρινά να ρωτήσω για τα πιο συγκεκριμένα:
Που να εκκλησιάζονται/εξομολογούνται/κοινωνούν;;;
Εκεί που ολημερίς μνημονεύονται ή και λειτουργούν αντίχριστοι, χριστοκάπηλοι, αναθεματισμένοι, ανθέλληνες αρχιερείς;;;
Εκεί όπου το παγκάρι που ρίχνεις τα χρήματά σου, το έχουν κλειδωμένο με λουκέτο οι εν λόγω “κύριοι”, κρατώντας τα κλειδιά μόνο για τους εαυτούς τους, ώστε να το καταληστέψουν όταν επισκεφθούν τον τόπο, και να κάνουμε με αυτά την επόμενη σύναξη αιρετικών κάθε λογής;;;
Εκεί όπου νιώθεις ξένος μέσα σε ξένους, ακόμα κι αν πηγαίνεις επί δεκαετίες;;;
Εκεί που ο εξομολόγος και ο κοινός ιερέας δεν ξέρει τι του γίνεται, ούτε σε θέματα πίστεως, ούτε σε θέματα εκκλησιαστικά, ούτε σε θέματα απλής συμβουλευτικής, ούτε σε θέματα απλής αντίληψης, ούτε σε θέματα επικοινωνίας μαζί σου;;;
Ή μήπως εκεί που, αν δεν φύγεις εντελώς κατασκανδαλισμένος από αυτά και αυτούς που θα δεις, θα φύγεις τουλάχιστον παντελώς απογοητευμένος;;;
Πιστεύω ότι π. Σάββας κάνει λάθος.
Δεν ξέρω αν τα παραπάνω ισχύουν για το ποίμνιό του και για την ενορία του, που είναι πολύ πιθανό και του το εύχομαι, γιατί είναι ένας από τους καλύτερους ιερείς της Ελλάδας.
Αλλά για την υπόλοιπη Ελλάδα αυτά δεν ισχύουν.
Για την υπόλοιπη Ελλάδα, ο πήχης δεν είναι ο χριστιανισμός, αλλά η ανθρωπιά.
Κάθε τι χριστιανικό έχει χαθεί εξολοκλήρου εδώ και πολλά χρόνια (για την ακρίβεια, δεν τηρούμε καν τις 10 εντολές της Π.Δ.) και θα πρέπει να αρχίσει κάποιος από το μηδέν.
Και το μηδέν είναι η κατήχηση σε όσους λαϊκούς επιδέχονται κατήχηση και δεν είναι δίποδα τέρατα, και μετά η είσοδός τους στα μυστήρια και στον ναό. Και η καθαίρεση της μεγαλύτερης μερίδας των “κληρικών”. Ούτε είναι όλοι οι λαϊκοί άξιοι για να συμμετέχουν σε μυστήρια, ούτε είναι όλοι άξιοι για να μπουν σε ναό, ούτε είναι όλοι οι ρασοφόροι άξιοι να τελούν μυστήρια και να βρίσκονται σε ναό.
Και, εκτός αυτού, είμαι απολύτως βέβαιος ότι ο Άγιο Πνεύμα έχει φύγει προ πολλού από την Εκκλησία μας. Και δεν ξέρω και αν θα γυρίσει και ποτέ…
Και αν πιστεύετε το αντίθετο, κοιτάξτε τριγύρω σας, σε κάθε κληρικό και “πιστό” λαϊκό, και πείτε μου με ειλικρίνεια, τι στο καλό έχουν κοινό με το Άγιο Πνεύμα όλοι αυτοί.
Είναι αυτοί το “άλας του κόσμου”;
Είναι μήπως αγαπημένοι μεταξύ τους, όπως είπε ο Χριστός, ώστε να είναι η απόδειξη της υπάρξεώς Του μεταξύ των;
Η δική μου απάντηση είναι πως δεν έχουν “απολύτως τίποτα” κοινό με το Άγιο Πνεύμα, και θα ήταν πολύ πιο εύκολο να βρω αλλοεθνείς και αλλόθρησκους που έχουν πιο πολλά κοινά με το Άγιο Πνεύμα.
Και, αν είναι να πηγαίνουμε σε έναν ναό γεμάτο με αιρετικούς, αντίχριστους, και άθεους στον βίο, και όπου ο Θεός ο οποίος λατρεύεται παρουσιάζεται παραμορφωμένος και κομμένος στα μέτρα κάποιων αιρετικών, μόνο και μόνο γιατί κάποια παράδοση το λέει, γιατί να μην πηγαίνουμε σε έναν εβραϊκό ναό, ή σε έναν καθολικό ναό; Και εκεί η ίδια ακριβώς κατάσταση δεν επικρατεί;;; Ποια η διαφορά λοιπόν;