Ομιλία εις την E΄ Κυριακήν των Νηστειών (1965) – Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.
~ Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Η προσευχή μένει ἀναπάντητη, ὅταν τό περιεχόμενό της ἔλθη σέ ἀντίθεσι μέ ἐκεῖνο πού παρέδωσε ὁ Κύριος.
Συνήθως, η συμβουλή σ’ αυτόν που περνά δοκιμασία και πειρασμό, μικρό ή μεγάλο, είναι «Υπομονή». Εννοώντας, προφανώς, μια μοιρολατρική αναμονή της τελικής έκβασης, που υποδηλώνει, όμως, κούραση.
Τώρα πού διανύουμε την νηστεία και πάλι, είναι καλό να στραφούμε με ειλικρίνεια στην ψυχή μας και να απομακρύνουμε κάθε πρόφαση.
Είχε γίνει η σφαγή της Χίου, ήρθαν οι Ψαριανοί με τα πυρπολικά και το τσούρμο τους, για να τιμωρήσουν τους Τούρκους, και το πέτυχαν.Τώρα όμως ήξεραν πως η μανία των Τούρκων θα ξεσπάσει επάνω στα Ψαρά.
Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης
Την κυριαρχία της σκέψης και της σοφίας τη βλέπουμε…
Φωτισθεῖσα ἐνθέως Σταυροῦ τὴ χάριτι, τῆς μετανοίας ἐδείχθης φωτοφανῆς λαμπηδών, τῶν παθῶν τὸν σκοτασμὸν λιποῦσα πάνσεμνε, ὅθεν ὡς ἄγγελος Θεοῦ, Ζωσιμᾶ τῷ ἱερῷ, ὠράθης ἐν τὴ ἐρήμω, Μαρία «Ὅσιε Μῆτερ» μεθ’ οὐ δυσώπει ὑπὲρ πάντων ἠμῶν.
