Πολλοί πιστοί προσέρχονται αυτές τις ημέρες να μεταλάβουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας. Αρκετοί προετοιμάζονται συστηματικά.
~ Ο μοναχός Προκόπιος από το κελί «Εισόδια της Θεοτόκου», Αγία Άννα το ερημητήριο, είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσική, για να δοξάσει τον Θεό όπως οι άλλοι μοναχοί. Επειδή όμως ήταν λίγο ψεύτικος, οι γονείς του απέφευγαν να του μάθουν μουσική.
Εάν κατέβεις στο άδη των εσώψυχών σου, εάν συντριβείς με τον οδοστρωτήρα της άκρας ταπείνωσης δηλαδή να βιώνεις ότι είσαι ο ελάχιστος πάντων, τότε κάθε δοκιμασία που έρχεται πλέον στην ζωή αντιμετωπίζεται ως ένα πούπουλο που ήρθε και κάθεται στον ώμο σου.
Τη Μεγάλη Πέμπτη, οι Δολιχαίες ζύμωναν το πασχαλόψωμο. Το λέγανε «φτασμιδίτικο» και παρασκευαζόταν όπως τα τσουρέκια, αλλά η μαγιά γινόταν με βασιλικό και ρεβίθια.
Μέσα στους άφθαστους υμνολογικούς θρήνους της Εκκλησίας μας, οι οποίοι συγκινούν κάθε καρδιά, ξεχωρίζει το αλληγορικόν εγκώμιον του Επιταφίου, το όποιον ψάλλει:
Σήμερα πάνε στο ναό και άνοιξε τα αυτιά σου και άκου τι πέρασε ο Κύριος από εμάς για εμάς. Πάνε και στάσου σε μια γωνιά και άνοιξε την καρδιά σου στον Κύριο και ζήτα έλεος. Πάνε και προσκύνα την Άκρα Ταπείνωσή Του, την Αγάπη Του.
