…Ο Γέροντας Ιωσήφ αντιλήφθηκε το ασύγκριτο πέλαγος των προβλημάτων που ταλαιπωρούν και θα ταλαιπωρούν όλη την ανθρωπότητα.
Καί τό πρωΐ
«Χριστός Ἀνέστη»
καί τό μεσημέρι «Χριστός Ἀνέστη»
καί τό βράδυ
«Χριστός Ἀνέστη»…
Ο πανοσιολογιότατος μητροπολίτης Λεμεσού π. Αθανάσιος, αφηγείται τις προσωπικές εμπειρίες του, από το προσκύνημά του, την μεγάλη εβδομάδα, στους αγίους τόπους, και ειδικά για την τελετή της αφής του Αγίου φωτός.
Ἀξιολογότατο ἄρθρο εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος στὴν κορυφαία γαλλικὴ ἐφημερίδα “Le Figaro” ἀπὸ τὴ Γαλλίδα φιλόσοφο, καθηγήτρια Πανεπιστημίου καὶ συγγραφέα Chantal Delsol.
Ερώτηση: Μπορούμε να κοινωνούμε κάθε μέρα της Διακαινησίμου χωρίς νηστεία και προετοιμασία, αφού θεωρείται μία και καινή Ημέρα;
Είναι ένας χαιρετισμός που λέμε καθημερινά για 40 μέρες πρωί και βράδυ μετά την Ανάσταση μέχρι την παραμονή της Αναλήψεως, δηλαδή τότε που γιορτάζουμε την Απόδοση του Πάσχα. Ο χαιρετισμός αυτός αντικαθιστά κάθε άλλο χαιρετισμό (καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα…).
Στεμνίτσης το βλάστημα και της Βλαχέρνης φρουρόν, τιμώμεν σε, όσιε, των εν δακρύων ροαϊς και πόνοις ασκήσεως, λάμψαντα εν ερήμοις και εν όρεσι όντως ένθα και ωκειώθης τω Χριστώ θείω πόθω. Αυτόν ουν ικέτευε Λεόντιε σωθήναι τας ψυχάς ημών.
