Π.Αυγουστίνος Καντιώτης: “Θα’ρθει καιρός που τα πτυχία θα καταντήσουν χωρίς αξία, πλατανόφυλλα..”

*Πάντα επίκαιρος και προφητικός ο λόγος του Π.Αυγουστίνου Καντιώτη, αν αναλογιστούμε την σημερινή κατάσταση και βλέποντας τα πτυχία όντως να έχουν καταντήσει σαν πλατανόφυλλα..

Ο άνθρωπος αγαπητοί μου δεν είναι μόνο σώμα- είναι κυρίως ψυχή και η καλλιέργεια αποβλέπει κατ’εξοχήν στην ψυχή. Η ψυχή εκφαίνεται σε τρεις σπουδαιότατες λειτουργίες: πρώτη είναι η σκέψη- ο νους, δεύτερη είναι το συναίσθημα- η καρδιά, και τρίτη είναι η βούληση. Γι’αυτό η παιδαγωγική, η αληθής παιδαγωγική, πρέπει να καλύπτει και τους τρεις αυτούς τομείς της ανθρώπινης υπάρξεως.

Δυστυχώς στον αιώνα μας η ανθρωπότητα έδωσε υπερβολική σημασία στην γνώση. Συσσώρευσε γνώσεις στον εγκέφαλο όσο ποτέ άλλοτε. Θεοποίησε την επιστήμη. Ανακάλυψε μυστικά, ανέπτυξε τεχνικό πολιτισμό, διέσπασε το άτομο, πάτησε στην σελήνη. Το αποτέλεσμα ήταν ότι παραμελήθηκε η καρδιά. Ενώ έχουμε υπερτροφία εγκεφάλου, έχουμε ατροφία καρδιάς. Έτσι δημιουργήθηκε ο υπεράνθρωπος του Νίτσε, το επιστημονικό θηρίο, που είναι το αγριώτερο απ’όσα τρέφει η Γη. Σήμερα ο “επιστήμων”, οπλισμένος με την μαχαίρα της γνώσεως, είναι έτοιμος να πατήσει ένα κουμπί και – ω Θεέ μου!- η Γη να γίνει κονιορτός.

Να τα αποτελέσματα της μονομέρειας  στην παιδαγωγική. Το κατ’εμέ; Προτιμώ έναν χωρικό που αισθάνεται το ρίγος της θρησκείας, παρά έναν άθεο “επιστήμονα” που στέκεται ψυχρός εμπρός στα μεγαλεία της φύσεως…

Σεις, παιδιά της Ελλάδος και της Ορθοδοξίας, καλλιεργείστε τις τρεις αυτές ψυχικές δυνάμεις. Και προσοχή, όχι μονομέρεια.

Αγαπητά μου παιδιά, μελετάτε μέρα-νύχτα. Η άμιλλα μεταξύ των εθνών συνεχίζεται. Είστε παιδιά της Ελλάδος, που κάποτε κατείχε τα σκήπτρα της επιστήμης και είναι ντροπή να μας ξεπερνούν τώρα άλλοι. Δεν είναι όμως η γνώση το παν. Θα’ρθει καιρός -προφητεύω- που τα πτυχία θα καταντήσουν χωρίς αξία, πλατανόφυλλα.

Ακούστε όχι τον επίσκοπο Αυγουστίνο- ακούστε τον Πλάτωνα, που λέει, ότι η γνώση δεν αρκεί. “Επιστήμη, χωριζομένη αρετής” είπε, είναι “πανουργία” (Μενεξ.247Α), πονηρία αλώπεκος δηλαδή και αγρίων θηρίων…

Επισκόπου Αυγ. Ν. Καντιώτου, Πνευματικά σαλπίσματα ορθοδόξου ζωής και ομολογίας, εκδ. “Ορθόδοξος Κυψέλη”- Θεσσαλονίκη 2008, σσ 271-272.