Οι Άγιοι Κύριλλος Και Μεθόδιος, Αυτάδελφοι Θεσσαλονικείς Και Φωτιστές Των Σλάβων.

Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα ἑορτάζει τὴν μνήμη τῶν Θεσσαλονικέων ἀδελφῶν ἁγίων Κυρίλλου καὶ Μεθοδίου, φωτιστῶν τῶν σλάβων καὶἁπάσης τῆς οἰκουμένης.

Ἔζησαν τὸν ἔνατο αἰῶνα, σὲἐποχὴ ποὺ τὸ Βυζάντιο βρισκόταν σὲἀκμή. Ἡ εὑρυμάθειά τους, ἡ γνώση πολλῶν ξένων γλωσσῶν, ἡἄριστη ἐπιστημονικὴ κατάρτηση σὲ βαθμό, ὥστε ὁἕνας νὰ γίνῃ καθηγητὴς φιλοσοφίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς βασιλεύουσας, ὁ δὲἄλλος στρατιωτικὸς διοικητὴς στὴν περιοχὴ μεταξὺ Σερβίας καὶ Βουλγαρίας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν κλίση τους πρὸς τὸ μοναχισμό, προετοίμασε τοὺς δύο ἀδελφούς, ὤστε νὰἀναλάβουν ἕνα σπουδαῖο ἔργο, τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῶν σλάβων.

Ὁ Μέγας Φώτιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ἀναγνωρίσιμος γιὰ τὸ τεράστιο ἱεραποστολικό του ἔργο σὲ λαοὺς ποὺ δὲν γνώριζαν τὸν Χριστό, ἀποφάσισε νὰἀποστείλῃ τὰ δύο ἀδέλφια στὴ Μοραβία, στὴ σημερινὴ Τσεχία, κατόπιν παρακλήσεως τοῦ σλάβου ἡγεμόνα τῆς περιοχῆς.

Οἱἅγιοι, ἱερεῖς πλέον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπεστάλησαν στὴ Μοραβία καὶἐργάστηκαν μὲ ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση, ὑπομονὴ καὶ θάῤῥος στὶς θλίψεις καὶ τοὺς κινδύνους. Τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺἔκαναν ἦταν νὰ δημιουργήσουν ἕνα ἀλφάβητο, κατάλληλο γιὰ τὶς γλωσσικὲς ἰδιαιτερότητες τῆς σλαβικῆς. Κύριο μέλημά τους ἦταν νὰ μεταφράσουν τὶς Γραφὲς καὶ τὴν θεία λειτουργία στὴν οἰκεῖα γλῶσσα, γιὰ νὰ μποροῦν οἱ νεοφώτιστοι σλάβοι νὰ κατανοήσουν τὰ τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Αὐτὸς ἦταν καὶὁ λόγος ποὺ δέχθηκαν μεγάλο πόλεμο ἀπὸ τοὺς λατίνους ἱεραποστόλους, οἱὁποῖοι ὑπερασπίζονταν τὴν ἱερότητα μόνον τριῶν γλωσσῶν, τῆς ἑβραϊκῆς, τῆς λατινικῆς καὶ τῆς ἑλληνικῆς.

Λόγῳ τῆς μεγάλης ἐπιτυχίας τοῦἔργου τους ἡ ΔυτικὴἘκκλησία προσπάθησε νὰ τοὺς προσεταιριστῇ. Ἐκλήθησαν στὴῬώμη, ὅπου καὶἐξήρθη ἡ προσφορά τους, καταδικάστηκαν ἀπὸ τὸν τότε ὀρθόδοξο ἀκόμη πάπα ὅσοι ἀντιδροῦσαν στὴ λειτουργικὴ χρήση τῆς σλαβικῆς γλώσσας καὶἀναγνωρίστηκε ἐπισήμως ἡ δυνατότητα τῆς τέλεσης θείας λειτουργίας, μετάφρασης τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ κηρύγματος στὰ σλαβικά. Ὅταν μετὰἀπὸ λίγα χρόνια ὁ Κύριλλος μετὰἀπὸ βαρειὰἀῤῥώστια ἀφήνει τὸν κόσμο αὐτό, ὁ Μεθόδιος χειροτονεῖται ἀπὸ τὸν πάπα Ἀρχιεπίσκοπος Παννονίας, περιοχὴ ποὺ σήμερα ἀνήκει στὰ κράτη τῆς Σερβίας, τῆς Κροατίας καὶ τῆς Οὐγγαρίας. Ἡ κίνηση αὐτὴ θεωρήθηκε παρέμβαση στὸἱεραποστολικὸἔργο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνστανινουπόλεως. Ἦταν μία ἰδιαιτέρως δύσκολη ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία οἱἡγεμόνες τῆς Δύσης ἄρχιζαν νὰἀμφισβητοῦν τὴν συνέχεια τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, γνωστῆς ὡς Βυζαντινῆς, καὶ τῆς οἰκουμενικῆς διάστασης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀπὸ τὶς ῥαδιουργίες τους δὲν διέφυγε ὁ Μεθόδιος, ποὺ φυλακίστηκε γιὰ τρία χρόνια καὶἀργότερα, πικραμένος γιὰ τὴν ὑστεροβουλία τῶν χριστιανῶν τῆς Δύσης, συνάντησε τὸν ἅγιο ἀδελφό του στὸν οὐρανό.

Ἐντούτοις τὸ σημαντικὸἦταν πὼς οἱἅγιοι ὡδήγησαν ἀμέτρητες ψυχὲς στὸν Χριστό, ἔσωσαν λαοὺς ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς εἰδωλολατρίας, διετράνωσαν τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ παράδοση, συνέβαλαν στὴν δόξα τῆς Ἐκκλησίας.

Σήμερα θεωροῦνται ἀπὸὁλόκληρο τὸν χριστιανικὸ κόσμο προστάτες ἅγιοι τῆς Εὐρώπης, μιᾶς Εὐρώπης ποὺ βράζει στὸ καζάνι τῶν συμφερόντων τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος καὶὁδεύει κατὰ τὴν προφητεία τοῦἁγίου Παϊσίου τοῦἉγιορείτου σὲ διάλυση. Οἱ γνωστοὶ λωποδύτες τῆς ἱστορίας καὶ δόλιοι καπηλευτὲς τοῦὀνόματος τῆς Μακεδονίας τοὺς θεωροῦν δικούς τους. Ἄλλοι ἀγνοοῦν ὅτι ἦταν Ἕλληνες στὴν καταγωγή καὶὀρθόδοξοι στὸἦθος. Γιὰἐμᾶς εἶναι μεγάλοι ἅγιοι, ἰσαπόστολοι, συνεχιστὲς τοῦἔργο τοῦἈποστόλου Παύλου. Ἔπαθαν ὅσα κι ἐκεῖνος ἔπαθε. Περιφρόνησαν τοὺς κινδύνους καὶ δίδαξαν μὲ ζῆλο καὶ θεῖο ἔρωτα τὸν Χριστό. Εἶχαν ἁγία ζωή, μὲ προσευχὴ καὶ μετάνοια. Ἂς ἔχουμε τὴν εὐχή τους.

π. Στυλιανός Μακρής

ΠΗΓΗ: http://imverias.blogspot.gr/