Η περιουσία που βρίσκεται στα χέρια του 1% των πλουσιοτέρων στον κόσμο θα ξεπεράσει το 2016 εκείνη που κατέχει το υπόλοιπο 99%, ανακοίνωσε η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam ενόψει της έναρξης των εργασιών του οικονομικού φόρουμ του Νταβός (21-14 Ιανουαρίου), απευθύνοντας έκκληση για την «επαναδιατύπωση των κανόνων» ώστε να διορθωθούν οι «κολοσσιαίες» ανισότητες.
Σύμφωνα με μελέτη της βρετανικής οργάνωσης, το μερίδιο της περιουσίας που κατέχει το 1% διαμορφώθηκε στο 44% του παγκόσμιου πλούτου το 2009, στο 48% το 2014 και θα ξεπεράσει το 50% το 2016. Αυτό σημαίνει και πως με την κρίση οι πλούσιοι έγιναν γρήγορα πολύ πλουσιότεροι και οι φτωχοί κατά πολύ φτωχότεροι…
Αρχιμ. Δαβίδ Τσελίκας:
..Εξετάζοντας το σημείο της πείνας μπορούμε να εντοπίσουμε πολλές κατά τόπους φονικές πείνες κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Όμως και το φαινόμενο της πείνας στον σύγχρονο κόσμο διαφέρει από τις πείνες του παρελθόντος. Η αύξηση της πείνας δηλαδή, δεν συμβαίνει πια όπως στο παρελθόν εξαιτίας της έλλειψης τροφής, αλλά επειδή οι άνθρωποι δεν διαθέτουν τους πόρους για να την αγοράσουν, ακόμη και όταν είναι άφθονη! Αυτό οφείλεται στην υπερβολικά άνιση κατανομή του πλούτου και στην τραγική αδιαφορία των κατεχόντων για τους φτωχούς και πεινασμένους, καθώς επιμένουν για χάρη του κέρδους, αλλά και του ελέγχου των κοινωνιών, να οδηγούν τους λαούς στον θάνατο.
Οικονομικές πολιτικές κρατών και πολυεθνικών εταιρειών προτιμούν να πετιούνται και να θάβονται τροφές, παρά να χορτάσουν οι πεινασμένοι λαοί, προκειμένου να διατηρούν τα προϊόντα τους μεγάλη αξία στις αγορές! Έτσι, οι υψηλές τιμές των τροφίμων κάνουν την αγορά απλησίαστη για τους φτωχούς. Από την άλλη, οι τριτοκοσμικές χώρες δεν μπορούν να επωφεληθούν από τη πτώση κόστους των τροφίμων της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, που τα διακινεί άφθονα και με τόση ευκολία, επειδή έχουν υποτιμηθεί τα νομίσματά τους έναντι του δολαρίου!
Τα στοιχεία του Οργανισμού Σίτισης και Γεωργίας (FAO) δείχνουν ότι από το 2006 και μετά σημειώνεται παγκοσμίως η μεγαλύτερη αύξηση πείνας των τελευταίων δεκαετιών. Σήμερα υπολογίζεται ότι περίπου το 30% των κατοίκων της Γης πάσχουν από πείνα και υποσιτισμό. Δεν είναι τυχαία προβλήματα και εύκολα θα μπορούσαν να καταπολεμηθούν. Λείπει όμως η πολιτική βούληση και το ενδιαφέρον όσων ζουν πλουσιοπάροχα για εκείνους που μαστίζονται από τη φτώχεια.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε το μέγεθος και της προσωπικής μας ευθύνης. Η ζωή μας σε σύγκριση με εκείνη εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στη Γη μας, υπήρξε πλουσιοπάροχη και σπάταλη. Κι ενώ θα έπρεπε καθημερινά να οργανώνουμε αποστολές σωτηρίας για να βρεθεί λίγο νερό, τροφή, φάρμακα, στέγη και ένδυση για τόσους δυστυχείς που τα στερούνται, επιμένουμε να αδιαφορούμε, να θεωρούμε ότι δεν μας περισσεύει τίποτα και να ξοδεύουμε ακατάσχετα αποκτώντας περιττά πράγματα που έχουμε ανάγει σε ανάγκες! Η ενοχή μας είναι φοβερή για την έλλειψη της αγάπης μας, γιατί ενώ έχουμε τα μέσα για να βοηθήσουμε δεν έχουμε τη θέληση και το ενδιαφέρον…
*Περιοδικό ΕΣΥ τ.65 (Απόσπασμα).
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
