Για ποιόν λόγο στην συντέλεια του κόσμου θα φανεί το μέγεθος και η συσσώρευσις των συμφορών; Μερικοί ισχυρίζονται ότι όπως ένα σώμα γηρασμένο αποκτά πολλές αρρώστιες, έτσι και η φύσις κουρασμένη και άρρωστη και καθώς γηράσκει αποκτάει πολλές συμφορές. Αλλά το σώμα βαδίζει προς τα γηρατειά, σύμφωνα με την αδυναμία και το νόμο της φύσεως, ενώ οι επιδημίες και οι πόλεμοι και οι σεισμοί δεν συμβαίνουν επειδή γηράζει η φύσις.
Μάιος 2015
Ο γέροντας Παΐσιος συνεννοείται με ετερόγλωσσους με την γλώσσα της Πεντηκοστής

θαυμαστά περιστατικά
Είναι γνωστό ότι ο Γέροντας, εκτός από τα ελληνικά, δεν γνώριζε άλλη γλώσσα. Όμως συνέβη επανειλημμένως –όταν υπήρχε λόγος- με την γλώσσα της Πεντηκοστής να συνομιλήσει και να συνεννοηθεί θαυμάσια με ετεροδόξους.
«Ήμουν παρών», διηγείται ο Ι.Ε.Κ., «κάποτε στο Κελλί του Γέροντα μαζί με άλλους τρεις επισκέπτες και ένα Γάλλο που δεν μιλούσε λέξη Ελληνικά. Όταν ήρθε η σειρά του να μιλήσει με τον Γέροντα , πήγαν πιο πέρα και για δεκαπέντε λεπτά συνομιλούσαν καθισμένοι στα κούτσουρα. Τους βλέπαμε που συζητούσαν με ενδιαφέρον. Πώς επικοινωνούσαν, αφού δεν υπήρχε κοινή γλώσσα επικοινωνίας; Ο ξένος έφυγε χαρούμενος. Η ικανοποίηση φαινόταν έκδηλη στο πρόσωπό του».
Πρωΐ στο Άγιον Όρος. Θείο ανοιξιάτικο πρωΐ!.. Η νυχτερινή υπνοβατική και μυστηριώδης ατμόσφαιρα της μονής της Λαύρας έχει διαλυθεί σαν καταχνιά.. Όλα είναι φως, ειρήνη και καλοσύνη. Ακύμαντο, κατάχρυσο και ατέρμονο, κάτω από τα πόδια μας το Αιγαίο. Καταπράσινες, γελαστές και κατάστικτες αγριολούλουδα οι πλαγιές. Βαθύς και καταγάλανος ο ουρανός.
Δημ. Παναγόπουλος – Ο Βίος και η θαυμαστή επέμβαση του Θεού και των Αγίων στη ζωή του.
-ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ-
Είναι απολύτως αδύνατο για έναν επαγγελματία ιστορικό της ελληνικής εκκλησιαστικής ιστορίας να μην θαυμάσει την περίπτωση του Δημήτριου Παναγόπουλου (1916-1982), κατά τη μελέτη της περιόδου 1951-1981. Η παρουσία του Δ.Παναγόπουλου στον τομέα της πρόσφατης ιστορίας της εκκλησίας μας ήταν προσοδοφόρα γιατί υπήρξε ένα χαρισματικό και φωτισμένο άτομο. Εντούτοις, εάν κάποιος ιστορικός μελετητής αναζητήσει, πώς ένα άτομο χωρίς σπουδές και πανεπιστημιακούς τίτλους μπορεί να είναι δάσκαλος Ευαγγέλιου πρώτης κατηγορίας, θα βρεί την απάντηση στην πρώτη επιστολή του Απόστολου Παύλου προς Κορινθίους (Α, 27-28).
Γράφει ο σοφός και ενάρετος κληρικός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, πως του έλεγε κάποιος: «Πάτερ, ένα περίεργο πράγμα. Πάω να βιδώσω μια βίδα, δεν βιδώνει.
Προσπαθώ, προσπαθώ, προσπαθώ, δεν βιδώνει. Άμα πω μια βλαστήμια, βιδώνει αμέσως»! «Είναι πολύ απλό και ευεξήγητο αυτό που συμβαίνει», διευκρινίζει ο π. Επιφάνιος.
Γράφει ο Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†2014)
Ονομάζεται Πεντηκοστή η σημερινή εορτή, γιατί είναι πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. Ο ευαγγελιστής Λουκάς περιγράφει ωραία στις Πράξεις των Αποστόλων το ιστορικό γεγονός που συνέβη στα Ιεροσόλυμα. Όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στον ίδιο τόπο.
*Κάποιος πρέπει επιτέλους να ασχοληθεί σοβαρά και με τους Έλληνες της ομογένειας, οι οποίοι περνάνε δύσκολες στιγμές και περιμένουν την στήριξη μας.

Έκκληση προς το ελληνικό κράτος για βοήθεια κάνουν οι Έλληνες της Μαριούπολης, στη Νοτιοανατολική Ουκρανία, οι οποίοι έχουν παγιδευτεί ανάμεσα στα πυρά που ανταλλάσσουν οι αυτονομιστές του Ντονέτσκ και ο ουκρανικός στρατός..
Ηγούμενος στο μοναστήρι ήταν ο ιερομόναχος Δανιήλ. Ήταν σεμνός και καλός και ακολουθούσε πιστά τα καθήκοντά του. Μόνο που τον βασάνιζε κάποια αμφιβολία σχετικά με την αγιότητα του Αγίου Διονυσίου.
-Άραγε, σκεφτόταν, ο Διονύσιος που τιμούμε τόσο, βρίσκεται στο χώρο των αγίων στους ουρανούς ή όχι;
Βλέπουμε στον πλανήτη -γύρω μας- πολλές εστίες έντασης να έχουν ανάψει. Από την Μέση Ανατολή (Συρία, Υεμένη κλπ), μέχρι τα Βαλκάνια, την Μαύρη Θάλασσα και την Ουκρανία. Ταυτόχρονα στον οικονομικό τομέα υπάρχει το θέμα της χώρας μας και οι συζητήσεις γύρω από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία. Ο Άγιος Παϊσιος είχε πει πριν χρόνια: “Ο κόσμος μοιάζει σήμερα , σαν μια κοχλάζουσα χύτρα ταχύτητος , με πολλές βαλβίδες ! Θα σκάσει εδώ , θα σκάσει εκεί . Προσεύχεσθε μη γίνει μ΄εμάς η αρχή”.
Άγιος Πορφύριος – “Αυτά τα κάνει το Άγιο Πνεύμα!” (διάλογος με Γερμανίδα).
Κάποτε συνόδευσα στον Άγιο Γέροντα μία Γερμανίδα γιατρό, η οποία κατόπιν των δικών μου αφηγήσεων περί της αγιότητος του Παππούλη μας, είχε μεγάλη επιθυμία να τον επισκεφθεί. Η Γερμανίδα δεν γνώριζε την Ελληνική γλώσσα. Όμως σε λίγα λεπτά αρχίζει ένας διάλογος μεταξύ τους, τον οποίον κατ’αρχήν θεώρησα φυσικό.
ΜΕΓΑ ΣΗΜΕΙΟ : Εμφάνιση της Παναγίας στις θέσεις του Συριακού στρατού στη Σαιντανάγια.
Oι συριακές σελίδες άναψαν πήραν φωτιά στην κυριολεξία και κυρίως αυτές που καλύπτουν το πολεμικό ρεπορτάζ από φωτογραφία που παρουσιάζει σε ένα οχυρό σε ένα από κεντρικά σημεία ελέγχου στην πόλη της Σαιντανάγια όπου και η ομώνυμη ελληνορθόδοξη μονή που ιδρύθηκε επί Ιουστιανιανού στην επιφάνεια από τζάμι παραθύρου να εμφανίζεται ένα πρόσωπο. Η ανάρτηση που συνοδεύει την φωτογραφία είναι “η Κυρία Μεριέμ η Παρθένος”..
Την επόμενη μέρα της λήξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε μια μακρά διαδικασία, που είχε ως στόχο σε πρώτη φάση την απώθηση της Ρωσίας από την καρδιά της Ευρώπης, όπου την έφερε η έξυπνη στρατηγική του Στάλιν αλλά και ο ηρωισμός των στρατηγών και των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού, και σε δεύτερη φάση τη γεωπολιτική της περικύκλωση.
*Να ανάψουμε ένα κερί και να προσευχηθούμε, για τους ανθρώπους που δεν είναι πια κοντά μας. Όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος: “Όταν ανάβουμε κερί για την ψυχή κάποιου κεκοιμημένου, ωφελείται πολύ. Αν έχεις έναν νεκρό, ο οποίος έχει παρρησία στον Θεό, και του ανάψεις ένα κερί, αυτός έχει υποχρέωση να προσευχηθεί για σένα στον Θεό. Αν, πάλι, έχεις έναν νεκρό, ο
οποίος νομίζεις ότι δεν έχει παρρησία στον Θεό, τότε, όταν του ανάβεις ένα αγνό κερί, είναι σαν να δίνεις ένα αναψυκτικό σε κάποιον που καίγεται. Οι άγιοι δέχονται ευχαρίστως την προσφορά του κεριού και είναι υποχρεωμένοι να προσευχηθούν γι’ αυτόν που το ανάβει”.
ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ :
Όσιος Σεραφείμ της Βίριτσα – “Αυτοί που παλιά ήταν αμαρτωλοί και οινοπότες θα γεμίσουν τις εκκλησίες…”
-ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΗΣ ΒΙΡΙΤΣΑ (1866-1949)-
-Ο Γέροντας αγαπούσε πάρα πολύ την νεολαία. Τότε οι νέοι δεν πήγαιναν σχεδόν καθόλου στην εκκλησία και ο Γέροντας χαιρόταν πάρα πολύ, όταν αυτοί τον επισκέπτονταν. Ο Πατήρ Σεραφείμ έλεγε ότι θα είναι πάρα πολύ μεγάλος ο ρόλος της νεολαίας στην μελλοντική αναβίωση της εκκλησιαστικής ζωής.
Η μνήμη της Οσίας και Θεοφόρου μητρός ημών Υπομονής, τελείται τη 13η Μαρτίου και 29η Μαΐου.

α) Το σημείο του σταυρού που αποκαλύφθηκε στον Μέγα Κωνσταντίνο, τον πρώτο βυζαντινό αυτοκράτορα που συνέβαλε στην εδραίωση της χριστιανικής πίστης, δεν προμήνυε απλώς την πανηγυρική δικαίωση του χριστιανισμού. Σφράγιζε ταυτόχρονα και υπογράμμιζε την αλήθεια ότι εκείνος που αναλαμβάνει οποιαδήποτε εξουσία πρέπει να είναι έτοιμος να θυσιαστεί για το λαό του ή μαζί με το λαό του.
Άγιος Παΐσιος: Πόδια, χέρια στην δουλειά να δίνετε, καρδιά να μη δίνετε.
– Γέροντα, τι εννοείτε, όταν λέτε: “Πόδια, χέρια στην δουλειά να δίνετε, καρδιά να μη δίνετε”;
– Εννοώ να μη δίνετε καρδιά στα υλικά πράγματα. Είναι μερικοί που δίνονται ολόκληροι στα υλικά. Περνούν όλη την ημέρα με το να ασχολούνται πώς θα κάνουν καλά μια δουλειά και δεν σκέφτονται καθόλου τον Θεό. Να μη φθάνουμε εκεί. Να χρησιμοποιείτε τα χέρια και τα πόδια στην δουλειά, αλλά να μην αφήνετε τον νου σας να ξεφύγη από τον Θεό.









