Ένα Σάββατο, ενώ έκανε κομποσχοίνι στους αγίους Πάντες, είδε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, ακριβώς όπως είναι σε μία τοιχογραφία στην λιτή του καθολικού της Λαύρας [της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους], με ξίφος και μανδύα.
«Βάδιζε», διηγείτο, «και η ουρά του μανδύα άνοιγε-κλούσε».
Το εξωμολογήθηκε στον Γέροντά του και εκείνος σταυροκοπιόταν και επαναλάμβανε: «Δόξα σοι ο Θεός!».
Άλλη φορά ηρπάγη σε θεωρία και είδε το άκτιστο φως.
Το εκμυστηρεύτηκε στον γέροντα Παΐσιο, και εκείνος για να ωφελήση κάποιον νέον θεολόγο και μοναχό του ανέφερε το γεγονός.
Ο νέος πήγε στον γερω-Ευθύμιο και τον ρωτούσε επίμονα με ενδιαφέρον τι έκανε, πώς είδε το άκτιστο φως και αν είναι αλήθεια ότι ήταν μία εβδομάδα σε θεωρία.
Εκείνος αποφεύγοντας να αποκαλύψη τα μυστικά του βιώματα του είπε:
«Ναι, μ’ έβαλε ο Γέροντάς μου κανόνα μία βδομάδα θεωρία. Μαλώσαμε κάποτε· τον έδειρα και με κανόνισε έτσι».
Ο νέος φυσικά τα έχασε και δεν κατώρθωσε να βρη άκρη με τον ασκητή της Βίγλας, τον γερω-Ευθύμιο.
Απόσπασμα από το βιβλίο, «Από την ασκητική και ησυχαστική αγιορειτική παράδοση», Άγιον Όρος 2011.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
