Οι καρποί του Φωτός (Κυριακή των Αγίων Πατέρων Δ΄ Οικ. Συνόδου)
Πρωτοπρ. π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος
Έχουμε μια προσωπική μαρτυρία, της αείμνηστης γερόντισσας Μακρίνας μοναχής, από την Πορταριά του Βόλου, που τη διηγείτο τακτικά. Την άκουσα κι εγώ, προσωπικά, παρουσία και άλλων χριστιανών.
Οι προφητείες και οι διδαχές του Αγίου Παϊσίου τον είχαν χαρακτηρίσει από πολύ νωρίς στις καρδιές των πιστών ως Άγιο όπως και τα αποφθέγματά του.
Έλεγε ο αββάς Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης: «Βίος χωρίς λόγια είναι πιο ωφέλιμος από λόγια χωρίς βίο. Ο ένας και με τη σιγή ωφελεί. Ο άλλος και με τη φωνή ζημιώνει. Αν όμως λόγια και βίος συμπίπτουν, αποτελούν άκρας φιλοσοφίας κατόρθωμα» (από το «Γεροντικό»)
John Thiessen
Ένα βράδυ, μετά από μια πολύ δύσκολη ημέρα στη δουλειά, η μαμά μου έφτιαξε βραδινό για τον πατέρα μου. Αυγά, σαλάτα και μια καμένη φρυγανιά.
Κοινωνική «έκρηξη» στην αγάπη του κόσμου για τον Άγιο τα τελευταία χρόνια – Ένα ευλογημένο φαινόμενο που δείχνει ότι τίποτα δεν έχει χαθεί
Ένας από τους σημαντικούς σταθμούς της επίγειας μοναχικής ζωής του Αγίου Παϊσίου ήταν το κελί της Παναγούδας. Εκεί εγκαταστάθηκε μετά το 1979 ως εξαρτηματικός μοναχός της κυρίαρχης Μονής Κουτλουμουσίου στην οποία ανήκει το συγκεκριμένο κελί.
– Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
Στα χρόνια που έρχονται, ο διάβολος θα χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία να
