Μας είπε πως πολλές φορές κατέβαινε ο Άγιος Γεώργιος με το άλογο μπροστά της και την βοηθούσε όταν είχε ανάγκη..

[Διήγηση Μοναχών από το γυναικείο Κοινόβιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Οινουσών Χίου]:

~ Μετά τον Εσπερινό καθήσαμε όλοι στο πεζούλι της αυλής και μας έδινε ωραίες συμβουλές, στον καθένα κατά την πνευματική του ανάγκη.

Αισθανόσουν ότι είσαι βιβλίο ανοιχτό μπροστά στη δύναμη της πνευματικής της οράσεως.

Μιλούσε με τέτοιο τρόπο που ενώ σε βοηθούσε σε κάποιο προσωπικό σου θέμα, οι άλλοι δεν καταλάβαιναν τίποτε.

[…] Μιλούσε με εξουσία, αλλά πολλές φορές όταν σου αποκάλυπτε κάτι φοβερό, σκέπαζε το χάρισμα με μία επίπλαστη σαλότητα.

Μας έλεγε πως κάποτε ήταν στην βρύση, και εκεί είδε μυστήρια Θεού.

Εκείνη τη στιγμή κάποιος διέκοψε τη συζήτηση από απροσεξία, και όταν μετά από λίγο την παρακαλέσαμε να συνεχίσει, έκανε πως δεν καταλάβαινε.

– Εγώ είπα έτσι; Όχι, δεν ξέρω τίποτα. Δεν ξέρω… και σιγόκλαιε σαν μικρό παιδάκι.

Μετά μας είπε όμως πως πολλές φορές κατέβαινε ο Άγιος Γεώργιος με το άλογο μπροστά της και την βοηθούσε όταν είχε ανάγκη..

Στις συμβουλές της εκείνο που τόνιζε περισσότερο ήταν το εξής:

– Τα μάτια να βλέπουν και να μη βλέπουν.

Τ’ αυτιά ν’ ακούν και να μην ακούνε· συγχρόνως έβγαζε μέσα από τ’ αυτιά της κομμάτια από χαρτιά που τα είχε βουλώσει.

Το στόμα να μη βλασφημεί.

Κλειδί στο στόμα, κι έκανε με το χέρι της μία κίνηση, ότι κλειδώνει τα χείλη της.

Να μη μεταφέρετε λόγια από τον ένα στον άλλο.
Να έχετε για όλους αγάπη.
Μη ξεχωρίζετε τον πλούσιο απ’ το φτωχό.
Μην έχετε ανθρωπαρέσκεια.

Οι μοναχοί πρέπει να προσεύχονται νύχτα-μέρα για τον κόσμο. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον τον κόσμο σου και ύστερα εμάς».

Προσευχή νύχτα-μέρα. Νηστεία. Αγρυπνία.

Εκείνο που είναι βαθειά χαραγμένο μέσα μας είναι το γλυκό και ειρηνικό βλέμμα της, που στάλαζε μέσα στην καρδιά μας ουράνια γαλήνη.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Σοφία η ασκήτισσα της Παναγίας», έκδοση Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας.

*****

Μια άλλη φορά είχε ανέβει στην Αγία Τριάδα με ένα ευλαβές ζεύγος Ποντίων, αφού προσευχήθηκαν η 80χρονη ήδη ασκήτρια τους προέτρεψε να προπορευτούν και θα ερχόταν κι αυτή . Το ζεύγος άρχισε να κατεβαίνει σιγά -σιγά , κοίταγαν πίσω μη και φανεί η γερόντισσα , αλλά πουθενά. Έφτασαν στο μοναστήρι μετά από μισή ώρα κουρασμένοι, ξαναναμμένοι. Ποια ήταν η έκπληξις τους όταν βρήκαν εκεί την αγία να κάθετε ήσυχη, νηφάλια , χωρίς ίχνος κοπώσεως.

– Γερόντισσα , πως κατεβηκες;

κι εκείνη η ευλογημένη χαμογελώντας , απάντησε,

– Πέταξα! Πέταξα και ήρθα! Επέτασα κ’ έρθα!

Ο ευσεβής λαός πίστευε ότι πράγματι η αγία πετούσε σε αυτές τις αναβάσεις. Ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος την μετέφερε με το άλογό του.

πηγή: iconandlight

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Η Χελιδόνα του Πόντου – Η Αγία Σοφία η εν Κλεισούρα» ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ