Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας
~ Εδώ στην Αθήνα ζούσε μόνη της σε μια γκαρσονιέρα μια κοπελίτσα. Ήταν πιστή και είχε ένα μικρό εικονοστάσι με κάποιους Αγίους. Καθημερινά τα βράδυα προσευχόταν.
Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
Το σημείο εκκίνησής μας είναι πάντοτε εσφαλμένο. Αντί να ξεκινούμε με τον εαυτό μας, εμείς θέλουμε πάντοτε να αλλάξουμε πρώτα τους άλλους και τελευταίους εμάς. Αν ο καθένας ξεκινούσε πρώτα με τον εαυτό του, θα είχαμε παντού τριγύρω ειρήνη!
Νά ’σαι εἴκοσι δύο χρονῶν καί νά ’σαι θανατοποινίτης! Νά περιμένεις νά σέ κρεμάσουν! Ἡ ζωή μπροστά γεμάτη ὀμορφιά καί νειάτα καί ’σένα νά θέλουν νά σέ σκοτώσουν;
Κάποτε ο φιλάγιος όσιος πήγε μαζί με πνευματικά του τέκνα σε μία αγρυπνία, στον ιερό ναό του Αγίου Γρηγορίου Ν. Καρβάλης, όπου θησαυρίζεται εκεί το τίμιο λείψανο του αγίου, προσευχόμενος θερμά.
Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διαπιστώθηκε πως τα κράνα είναι σημαντικής διατροφικής αξίας, καθώς είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά ενώ η συνολική αντιοξειδωτική τους ικανότητα είναι υψηλότερη από κάθε άλλο φρούτο με το οποίο συγκρίθηκαν.
Χτισμένο μέσα στα βράχια και λίγα χιλιόμετρα έξω από το Λεωνίδιο Αρκαδίας συναντούμε το Ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Σίντζας.
Ολοι έχουμε κάτι να δώσουμε σε κάθε άνθρωπο..
Σ’ ένα μικρό μοναστήρι πάνω στο βουνό ζούσε ένας νέος μοναχός, ο αδελφός Μιχαήλ. Παρ’ όλη τη ζέση του για προσευχή και υπακοή, είχε έναν βαθύ φόβο: φοβόταν το σκοτάδι.
Ὁ ποιμενικός αὐλός τῆς θεολογίας σου, τάς τῶν ῥητόρων ἐνίκησε σάλπιγγας· ὡς γάρ τά βάθη τοῦ Πνεύματος ἐκζητήσαντι, καί τά κάλλη τοῦ φθέγματος προσετέθη σοι. Ἀλλά πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Πάτερ Γρηγόριε, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.
