Κυριακή Ε’ Λουκά – Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου
Έγιναν έγχρωμες οι τηλεοράσεις αλλά μαύρισαν οι ταινίες… – Π. Γεώργιος Σχοινάς
Περιγράφει ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος για τον Άγιο Ιάκωβο.
“Αρχή του φωτισμού της ψυχής και τεκμήριο της υγείας της είναι το να βλέπει ο νους τα σφάλματά του, που είναι σαν την άμμο της θάλασσας” λέει ο όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός.
*Έχασα τα πάντα εκτός από εκείνα που έδωσα.
Σκέφτομαι καμιά φορά πόσο εύκολα αλλάζει μια κοινωνία χωρίς καν να το καταλάβει. Όχι μέσα από νόμους ή κρίσεις αλλά μέσα από τις γιορτές της. Γιατί οι γιορτές δεν είναι απλώς διασκέδαση. Είναι παιδεία, είναι πολιτισμός, είναι τρόπος ζωής. Κι όταν αλλάζουν οι γιορτές, αλλάζει και ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο.
Πλησιάζοντας ο π. Ιάκωβος [ο άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης)] το Ασκητήριο [του Αγίου Δαβίδ του Γέροντα] είχε πολύ φόβο.
Μέγαν εύρατο, Εύβοια κλέος, τον πανένδοξον, Δαβίδ τον θείον, ως ιεράς αρετής καταγώγιον, και του Χρίστου οπαδόν αληθέστατον, και των Όσίων απάντων εφάμιλλον. Διό Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος.
