Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω µόνο µε τη σκέψη, χαλάς την πνευµατική ατµόσφαιρα.
Θα σου δείξω εγώ πως να προσεύχεσαι, και μου λες αν μπορείς ή όχι. Ακούμπησε το εργόχειρό του δίπλα, σηκώθηκε, τίναξε τα ξυλαράκια απ’ την ποδιά του, και ψηλός, λευκογένειος, ιεροπρεπής πλησίασε τον νιπτήρα λέγοντας:
~ Κάποιος ασκητής που κατοικούσε στο όρος Χολομώντα, όταν άκουσε πως ο Άγιος Δημήτριος αναβλύζει μύρο άφθονο από τον τάφο, δεν το πίστευε.
Είναι μεγάλο αγαθό να έχεις έστω έναν άνθρωπο με τον οποίο θα μοιράζεσαι τις αγωνίες σου, τα όνειρά σου.
Δημήτρης Τσιγάρας
Το παλιό ρολόι-ξυπνητήρι μοιάζει με ζωντανό πλάσμα που κουβαλάει μνήμες. Δεν λειτουργεί με μπαταρίες ούτε με αόρατα σήματα∙ απαιτεί κούρδισμα. Ένα ανθρώπινο χέρι πρέπει να του δώσει δύναμη για να συνεχίσει να χτυπά.
Σας παρακαλώ βάλτε τον Άγιο Δημήτριο μπροστά τώρα… – Π. Γεώργιος Σχοινάς
Ήταν κάπου στις αρχές του 20ου αιώνα όταν στο Αιτωλικό μια ευλαβεστάτη και πίστη γυναίκα ξαφνικά έμεινε χήρα, ανήμπορη και λυπημένη όπως ήταν μαζί με τον νεαρό γιο της Δημήτρη προσπάθησαν να προχωρήσουν την ζωή τους. Ο πόνος βουβός μα αβάσταχτος.
Τιμούμε τους αγίους μας γι’ αυτά που ξέρουμε για την ζωή τους. Τελικά όμως εάν το σκεφτούμε λίγο, θα διαπιστώσουμε ότι κυρίως τιμούμε τους αγίους γι’αυτά που δεν γνωρίζουμε και δεν θα μάθουμε ποτέ γι’αυτούς.
«Μέγαν εύρατο εv τοις κιvδυvοις, σε υπέρμαχοv, η οικουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον. Ως ούν Λυαίου καθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίω θαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος».
