~ Μια μέρα ο πατέρας Γαβριήλ καθόταν μπροστά στο κελί του. Δύο νέοι ήρθαν κοντά του, πήραν μια ευλογία και με την ευλογία του πατέρα Γαβριήλ, κάθισαν σε κοντινές χαμηλές καρέκλες.
Στον κόσμο οι Εκκλησίες γεμίζουν από ανθρώπους, οι οποίοι όμως δεν πιστεύουν στην καθημερινή τους ζωή. Στον κόσμο οι άνθρωποι επαγγέλλονται Χριστό, και όμως δεν θυμούνται τον Χριστό.
Γέρων Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης: «Από λίγους ευσεβείς χριστιανούς όμως, θα ανθίσει και πάλι η πίστη…”
… Μην κλίνετε τις καρδιές σας παιδιά μου στα λόγια των φαύλων. Αυτοί απέχουν κατά πολύ από την αλήθεια. Φροντίστε να κρατήσετε σταθερή την πίστη σας. Και ο Χριστός θα βοηθήσει, να είστε απολύτως βέβαιοι, να αντέξουμε οιανδήποτε φορτίο!
~ Ένας μοναχός φύτεψε μία ελιά και άρχισε ευθύς να προσεύχεται, λέγοντας:
Μην αφήνεις να περνάνε άσκοπα οι μέρες της ζωής σου.
~ Τον Γέροντα Ιάκωβο τον γνώρισα σε ηλικία 23 ετών το 1981. Είχα απολυθή από το στρατό και με διαγωνισμό είχα εισαχθεί στην Τράπεζα Κρήτης στην ιδιαίτερη πατρίδα μου Κέρκυρα.
Τριάδος τῆς Ἁγίας ὀπλίται τροπαιοῦχοι, ἡ λαμπρὰ δυὰς τῶν Μαρτύρων, ὠράθητε ἐν ἄθλοις, Σέργιος ὁ θεῖος ἀριστεύς, καὶ Βάκχος ὁ γενναῖος ἀθλητής, διὰ τοῦτο δοξασθέντες περιφανῶς, προΐστασθε τῶν βοώντων Δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι δι’ ὑμῶν, πάσιν ἰάματα.
