Λαϊκό ιστόρημα απ’ τον Γέρμα Καστοριάς: Το «Αν», το «Να» και το «Θα» ήταν αδέλφια!

Γιώργος Τ. Αλεξίου

Ζούσε κάποτε σε ένα χωριό κάποιος εργατικός και νοικοκύρης αγρότης που είχε έναν καλομαθημένο, οκνηρό και αναβλητικό γιό.

Ο γιός αυτός συνεχώς έλεγε στον αγρότη πατέρα του: «ΑΝ καλλιεργήσω τα κτήματά μας θα μαζέψω πολλά χρήματα», αλλ’ όμως δεν τα καλλιεργούσε.

Μετά από ένα ικανό χρονικό διάστημα «άλλαξε τροπάριο» και τον έλεγε: «Πρέπει τώρα ΝΑ καλλιεργήσω τα κτήματά μας για να γίνω πλούσιος», αλλ’ όμως και πάλι δεν τα καλλιεργούσε.

Αφού πέρασε αρκετός καιρός άλλαξε ξανά «μοτίβο» κι έλεγε: «Το πήρα πλέον απόφαση, ΘΑ καλλιεργήσω τα κτήματά μου».

΄Οταν ο πατέρας του άκουσε αυτό το τελευταίο ΘΑ δεν άντεξε και τον είπε:

Γιέ μου, πρέπει να ξέρεις ότι το “Αν”, το “Να” και το “Θα” ήταν κάποτε αδέλφια και μετά, επειδή ήταν άνδρες οκνηροί και ανεπρόκοποι, τους μεταμόρφωσε ο Θεός και τους έκανε λέξεις, και από τότε, όποιος είναι φίλος τους «πεθαίνει στην ψάθα».

Σημείωση. Το παρόν ιστόρημα είχε διηγηθεί στον Γράφοντα προ ετών ο αείμνηστος φίλος του Παντελής Υφαντής.

Γ.Τ.Α.

Πηγή: Φως της Καστοριάς

Εικόνα από: Pinterest

το «σπιτάκι της Μέλιας»