Μη λυπάσαι για εκείνους που απομακρύνθηκαν από την ζωή σου…

Μη λυπάσαι για εκείνους που απομακρύνθηκαν από την ζωή σου.

Άφησέ τους στα χέρια του Θεού, εκεί όπου όλοι βρίσκουμε το αληθινό μας καταφύγιο.

Ίσως δεν ήταν από έλλειψη αγάπης.

Ίσως ήταν δρόμος που δεν μπορούσε να συνεχιστεί μαζί.

Το φως που έχεις δεν είναι δικό σου 

είναι του Χριστού μέσα σου.

Και το φως Του δεν πληγώνει, δεν εκθέτει για να ντροπιάσει,

αλλά φωτίζει για να θεραπεύσει.

Αν κάποιος απομακρυνθεί,

μην τον κρίνεις, ούτε μέσα σου.

Προσευχήσου σιωπηλά γι’ αυτόν,

όπως θα ήθελες κάποιος να προσεύχεται για εσένα.

Μη μικραίνεις την καρδιά σου για να σε χωρούν οι άλλοι.

Κάνε την πιο πλατιά ,

ώστε να χωρά και εκείνους που έφυγαν.

Μείνε κοντά στον Θεό,

όχι για να «κρατήσεις» ανθρώπους,

αλλά για να μάθεις να αγαπάς χωρίς όρους.

Και όσοι είναι να σταθούν δίπλα σου,

θα σταθούν όχι γιατί τους το ζήτησες,

αλλά γιατί αναπαύονται στην ειρήνη που δίνει η χάρη Του.

Γιατί στο τέλος,

δεν είναι το ποιος μένει ή ποιος φεύγει που έχει σημασία ,αλλά αν μέσα σου κατοικεί η αγάπη του Χριστού.

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού

ΠΗΓΗ