Ζούμε στην εποχή που το «θαύμα» μπροστά στην κάμερα έχει χιλιάδες likes και «Αμήν!»
από ανθρώπους που δεν ξέρουν που πέφτει η ενορία τους, γιατί κάνουμε τον Σταυρό μας και τι σημαίνει η Αγία Τριάδα. Σε μια εποχή που η πνευματικότητα εξαντλείται σε μια φανουρόπιτα για να καλοπαντρέψουμε τις κόρες μας και δεν μας ενδιαφέρει πώς να προσανατολίσουμε την ύπαρξή μας στον Χριστό και να έχουμε μια προσευχόμενη ζωή, τα θέλουμε όλα καλά και γρήγορα. Καταντήσαμε τον Χριστό ένα λυχνάρι απ’ όπου θα βγει σαν άλλο τζίνι το Άγιο Πνεύμα, για να μας κάνει τα χατίρια που γουστάρουμε. Θέλουμε υγεία, καλοζωία, δουλειές, φράγκα και για όλα αυτά θα κάνουμε και μια αρτοκλασία, έτσι, για να μας δει ο κόσμος. Μετάνοια, αυτομεμψία, υπακοή, ταπείνωση, τα βρίσκεις πλέον μόνο στα βιβλία και στους βίους των Αγίων. Είμαι 9 χρόνια Ιερέας και κανείς μέχρι τώρα δεν μου έχει δώσει ένα όνομα για να κάνουμε προσευχή για μετάνοια. Όλα τα αιτήματα είναι για γάμους, παιδιά, δουλειές, συνεντεύξεις, χρήματα κλπ. Είπαμε… Θέλουμε το τζίνι!!!
Έχουμε περάσει την πνευματικότητα σε άλλο επίπεδο. Πλέον έχει άλλα «χαρίσματα». Μιλάμε για αγία ανυπακοή, “κόβουμε” τους Αγίους και τους κανόνες όπως μας βολεύει και τους κουμπώνουμε στην καθημερινότητα όπως μας αρέσει, αντάρτικο στους Δεσποτάδες και τη Σύνοδο, βρίσιμο σε όποιον φοράει ράσο και κολλάμε σαν τη βδέλλα όταν ακούσουμε για «θαύμα» σε ζωντανή μετάδοση αλλά φυσικά και σε καμιά προφητεία για το πότε θα ανάψουμε κεριά στην Αγιά Σοφιά. Αυτό μας μάρανε. Το ότι δεν ξέρουμε την τύφλα μας για την πίστη και την παράδοσή μας δεν μας ενδιαφέρει. Αυτό είμαστε. Μαγκιά, φούμαρα και μεσαιωνισμός. Να απειλήσει η γιαγιά την κόρη στη βάπτιση για το όνομα, να μην απλώσει ρούχα το βράδυ έξω μέχρι το σαραντισμό και άλλες τέτοιες ανοησίες. Έχουμε έναν πλούτο που λέγεται Αγία Γραφή – Ιερά Παράδοση και Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά έχουμε γίνει χειρότεροι από τους Ταλιμπάν.
Ούτε έχουμε καταλάβει, ούτε θέλουμε να μάθουμε ποιος είναι ο Χριστός γιατί ήρθε και τελικά ποιο είναι το νόημα της επίγειας ζωής μας που κάποια στιγμή τελειώνει.
Μας αρέσει να φτιάχνουμε παραμύθια και να ζούμε μέσα σε αυτά όπως γουστάρουμε. Έχουμε πλέον τη νέα αίρεση που λέγεται «Προσωπική Ορθοδοξία και πνευματικότητα». Δηλαδή κάνει ο καθένας ό,τι θέλει και ό,τι γουστάρει και αυτό το ονομάζει πνευματικότητα.
Κουράστηκα…
Παλαιά όταν κάποιος μου έλεγε ότι ο γάιδαρος “πετάει“ καθόμουν να του εξηγήσω ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα κλπ κλπ. Πλέον του λέω ότι πετάει και μάλιστα καλύτερα από Boeing 747. Σε όποιον έχει καλή διάθεση και προαίρεση θα πούμε δυο κουβέντες. Στους άλλους σιωπή και προσευχή. Αν τα βάλεις με Ταλιμπάν θα χάσεις κατά κράτος!
Έτσι θα είμαστε ευτυχισμένοι όλοι . . .
Προσευχή για να ανοίξουν οι καρδιές και έχει ο Θεός . . .
ΥΓ. Στη φωτογραφία βλέπουμε ένα απλό σταυρουδάκι. Και αυτό μπορεί να κάνει θαύματα. Δεν έχει διαφορά με άλλους Σταυρούς, διότι πολύ απλά σε κάθε Σταυρό είναι επάνω το ίδιο Πρόσωπο. Μην το ξεχνάμε…
Καλή μετάνοια σε όλους μας.
π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
3 σχόλια
> Μιλάμε για αγία ανυπακοή, “κόβουμε” τους Αγίους και τους κανόνες όπως μας βολεύει και τους κουμπώνουμε στην καθημερινότητα όπως μας αρέσει, αντάρτικο στους Δεσποτάδες και τη Σύνοδο….
Καλά όλα, αλλά τα παραπάνω είναι λάθος σε βαθμό αίρεσης.
Η λεγόμενη “αγία ανυπακοή” είναι ορθότατη στάση, ειδικά στις μέρες μας.
Αυτοί που κόβουν τους αγίους, τους Κανόνες, αλλά και την Εκκλησία την ίδια (βλέπε σχίσματα ημερολογίου και ουκρανικού), όπως τους βολεύει, είναι κυρίως οι επίσκοποι και οι κληρικοί. Οι οποίοι αμφιβάλω αν θα έπρεπε να κουβαλούν πλέον αυτόν τον τίτλο, αλλά θα έπρεπε να είχαν καθαιρεθεί σχεδόν όλοι. Μερικοί “υψηλόβαθμοι” πιθανότατα και να αναθεματιστούν, γιατί προσωπικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει πιθανότητα ποτέ να μετανοήσουν, επειδή δεν είναι καν χριστιανοί αλλά μασόνοι.
Δεσποτάδες και Σύνοδος δεν υπάρχουν (στην Ελλάδα τουλάχιστον), γιατί δεν υπάρχει πλέον σε αυτούς το Άγιο Πνεύμα. Και αν τολμάει κάποιος ας μου αποδείξει το αντίθετο. Εγώ κάλλιστα θα μπορούσα να αποδείξω ότι, όχι μόνο Άγιο Πνεύμα δεν έχουν, αλλά μάλλον έχει κατοικήσει μέσα τους και κάποιο άλλο πνεύμα, ξένο προς το Άγιο Πνεύμα, και καλύτερα να μην γίνω πιο συγκεκριμένος…
Για το ότι δεν ξέρουμε την τύφλα μας, πάλι οι προαναφερθέντες φταίνε κυρίως. Αν και, όποιος νοιάζεται και έχει ανήσυχο πνεύμα, μαθαίνει μόνος του. Αλλά αν ήταν να λειτουργεί έτσι η Εκκλησία, δεν θα χρειάζονταν να έχουμε επισκόπους και κληρικούς. Ή έστω, θα είχαμε κληρικούς, απλά για να τελούν τα μυστήρια μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα όλο κι όλο, και μετά θα πηγαίναμε στα σπίτια μας να συνεχίσουμε τις δουλειές μας. Όπως και θα καταλήξει να γίνεται στην “εκκλησία” της Ελλάδος σε λίγα χρόνια, αφού προς τα εκεί πνέει ο άνεμος…
Για όλα τα άλλα περί της Πόλης, συμφωνώ και επαυξάνω.
Αλλά, και σε κάποια άλλα σημεία θεωρώ ότι το άρθρο δεν είναι πολύ δίκαιο στους λαϊκούς. Π.χ. σε αυτό, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι έχουμε ένα τραγικό δημογραφικό πρόβλημα για το οποίο αμφιβάλλω αν κανείς έχει ιδέα τι το προκαλεί ή διάθεση να το αναδείξει και να το επιλύσει:
> εξαντλείται σε μια φανουρόπιτα για να καλοπαντρέψουμε τις κόρες μας
Όταν αύριο-μεθαύριο ο εν λόγω ιερέας θα βρίσκεται περιτριγυρισμένος από λαθροεποίκους ισλαμιστές, που κατά πάσα πιθανότητα θα θέλουν τον θανατώσουν, και όντας ο ίδιος και η πίστη του η μειοψηφία στην χώρα μας, ας θυμάται αυτά που έγραφε.
Καλή η πνευματικότητα, αλλά χρειάζεται να πατάει και σε κάποιες κοινωνικές και ρεαλιστικές βάσεις. Οι άνθρωποι δεν είναι ασώματοι άγγελοι, ούτε ο κόσμος και η κοινωνία μας είναι αγγελικά πλασμένη ώστε να λειτουργεί όπως επιθυμεί αυτός.
Και σε τελική ανάλυση, εδώ που μας φτάσανε οι επίσκοποί σας (γιατί δικοί μου δεν είναι υπό καμία έννοια… ούτε τους ψήφισα, ούτε τους θεώρησα ποτέ άξιους…), θα έπρεπε να χαίρεται που η φανουρόπιτα φέρνει κάποιο κόσμο στον ναό του, γιατί η νέα γενιά βλέποντας πως οι ναοί έχουν καταντήσει ΚΑΠΗ γεμάτα με ανθρώπους που πάσχουν από σχιζοφρένεια (άλλα λέγοντες σε κηρύγματα και άλλα πράττοντες, άλλα διαβάζοντες στα ιερά τους βιβλία και άλλα κατανοώντας) δεν πρόκειται να πατήσει το ποδάρι της ποτέ εκεί μέσα. Και πολλοί από αυτούς τους νέους είναι πιο πολύ της Εκκλησίας σε σχέση με τους μόνιμους επισκέπτες των ναών, αλλά και σε σχέση με τους ιερείς και τους επισκόπους, ακόμα κι αν δεν πατάνε σε ναό ούτε μια φορά τον χρόνο.
Το πως γίνεται αυτό ας το ψάξει μόνος του. Φαίνεται πως είμαστε στα έσχατα χρόνια, και τα πράγματα αντιστρέφονται. Ο ίδιος εξάλλου λέει ότι δεν είναι χαρούμενος από την ποιότητα των “πιστών” του. Ελπίζω να μην πιστεύει ότι οι επισκέπτες του ναού του είναι ότι καλύτερο έχει να δείξει η Εκκλησία. Ίσως η ποιότητα των ενοριτών του, αλλά και η ποιότητα του ιδίου καθορίζει και την ποιότητα των επισκεπτών του ναού του… Δεν να τον γνωρίζω τον άνθρωπο, αλλά έχω δει πολλά παραδείγματα και μιλώ από εμπειρία…
Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης, π. Αυγουστίνος Καντιώτης:
«Η Αθήνα θα ερημώσει σε μία νύχτα από μεγάλο ΣΕΙΣΜΟ».
TO ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ.
Ἀρχιμανδρίτου Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱεράς Μητροπόλεως Πατρῶν, Δρος Κανονικοῦ Δικαίου.
https://www.inaa.gr/2015/12/13/to-προβλημα-τησ-ομοφυλοφιλιασ