π. Συμεών Κραγιόπουλος
Θεώρησα καλό να αναφέρω αυτά τα λόγια που ακούσαμε στο αποστολικό ανάγνωσμα, και τα οποία είπε ο πρωτομάρτυς Στέφανος εκεί στο δικαστήριο, στους αρχιερείς και στους πρεσβυτέρους που τον κατεδίκασαν σε θάνατο.
Εἶναι μία φράση ποὺ τὴν ἀκοῦμε πολὺ συχνά, καλοί μου φίλοι. Λέγεται ἰδιαίτερα μεταξὺ τῶν ἐρωτευμένων. Καὶ κυρίως ἀπὸ τοὺς ἄνδρες. Τὸ λένε μὲ ἔμφαση καὶ κάθε τόσο, εἴτε τὸ πιστεύουν εἴτε ὄχι. Καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ τὸ ἀκούει μὲ πολὺ μεγάλη εὐχαρίστηση, σὲ συνδυασμὸ καὶ μὲ τὰ ὄνειρα ποὺ πλάθει γιὰ τὸ αὔριο.
Του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
Η πλάνη του εκμοντερνισμού και όλες οι άλλες πλάνες μαζί ηχούν παράξενα, αντί για τις καμπάνες…
Του Μπάμπη Παπασπύρου
Στη σύγχρονη πολιτική σκηνή, η χειραγώγηση αναδεικνύεται ως ισχυρό εργαλείο, καθώς η πολιτική πραγματικότητα συχνά επικαλύπτεται από μια εικονική πραγματικότητα που υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία ανακαλύπτει τα όριά της σε σχέση με τον χρόνο, καθώς η πραγματικότητα αποδεικνύεται ανθεκτική στη μυθοπλασία.
Η Γερόντισσα απευθυνόμενη στις φροντίστριες της, την επομένη της εορτής της ανακομιδης των Τιμίων Λειψάνων του πρωτομαρτυρος αγίου Στεφάνου.
άγιος Ισίδωρος Πηλουσιώτης
ΣΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟ. Για την παρηγοριά από τη διήγηση των συμφορών.
Ἀπόστολε Χριστοῦ, Διακόνων ὁ πρῶτος, Πρωτόαθλε σοφέ, τῶν Μαρτύρων ἀκρότης, ὁ κόσμου τὰ πέρατα, ἁγιάσας τοῖς ἄθλοις σου, καὶ τοῖς θαύμασι, ψυχὰς ἀνθρώπων λαμπρύνας, τους τιμῶντάς σε, ῥῦσαι παντοίων κινδύνων, πανεύφημε Στέφανε.
