Καί τό πρωΐ
«Χριστός Ἀνέστη»
καί τό μεσημέρι «Χριστός Ἀνέστη»
καί τό βράδυ
«Χριστός Ἀνέστη»…
Ο πανοσιολογιότατος μητροπολίτης Λεμεσού π. Αθανάσιος, αφηγείται τις προσωπικές εμπειρίες του, από το προσκύνημά του, την μεγάλη εβδομάδα, στους αγίους τόπους, και ειδικά για την τελετή της αφής του Αγίου φωτός.
Ἀξιολογότατο ἄρθρο εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος στὴν κορυφαία γαλλικὴ ἐφημερίδα “Le Figaro” ἀπὸ τὴ Γαλλίδα φιλόσοφο, καθηγήτρια Πανεπιστημίου καὶ συγγραφέα Chantal Delsol.
Ερώτηση: Μπορούμε να κοινωνούμε κάθε μέρα της Διακαινησίμου χωρίς νηστεία και προετοιμασία, αφού θεωρείται μία και καινή Ημέρα;
Είναι ένας χαιρετισμός που λέμε καθημερινά για 40 μέρες πρωί και βράδυ μετά την Ανάσταση μέχρι την παραμονή της Αναλήψεως, δηλαδή τότε που γιορτάζουμε την Απόδοση του Πάσχα. Ο χαιρετισμός αυτός αντικαθιστά κάθε άλλο χαιρετισμό (καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα…).
Στεμνίτσης το βλάστημα και της Βλαχέρνης φρουρόν, τιμώμεν σε, όσιε, των εν δακρύων ροαϊς και πόνοις ασκήσεως, λάμψαντα εν ερήμοις και εν όρεσι όντως ένθα και ωκειώθης τω Χριστώ θείω πόθω. Αυτόν ουν ικέτευε Λεόντιε σωθήναι τας ψυχάς ημών.
~ Κάποτε που ο όσιος Γεώργιος είχε κατέβει στη Δράμα, ήταν τότε η περίοδος του εμφυλίου πολέμου, κι έμενε σ’ ένα γνωστό του σπίτι, τον πλησίασε μία γιαγιά χήρα και του είπε:
Όταν επήγα στους Αγίους Τόπους και εόρτασα για πρώτη φορά Πάσχα το 1954, είδα ένα κληρικό με άσπρα γένια, αδύνατο, χλωμό και ξυπόλητο που ερχόταν με ένα φαναράκι στο χέρι το Μέγα Σάββατο, ακολουθούμενος και από δύο επίσης ξυπόλητες καλόγριες.
«Το επ’ εμοί, εν όσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω, ιδίως κατά τας πανεκλάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά έθιμα…. Αν επιλάθωμαί σου Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν ου μη σου μνησθώ». (Παπαδιαμάντης).
Η καθημερινότητα είναι γεμάτη από ερωταποκρίσεις όλων των ειδών, απολύτως απαραίτητες για να επικοινωνήσουμε αλλά και για να συνεννοηθούμε με τους γύρω μας. Σωστά μέχρι εδώ! Άλλωστε μιλάμε για να… καταλαβαινόμαστε.
Μη θυμώσεις μαζί μου, που σου λέω την αλήθεια. Ποτέ δε ζήτησες με όλη σου την ψυχή την ταπείνωση.
Ἐν Λέσβῳ, ἀθλήσαντες, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, αὐτὴν ἡγιάσατε, τῇ τῶν Λειψάνων ὑμῶν, εὑρέσει μακάριοι. Ὅθεν ὑμᾶς τιμῶμεν, Ῥαφαὴλ θεοφόρε, ἅμα σὺν Νικολάῳ καὶ παρθένῳ Εἰρήνῃ, ὡς θείους ἡμῶν προστάτας καὶ πρέσβεις πρὸς Κύριον.
~ Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, με ιδιαίτερη συγκίνηση θα αναφερθώ στην Αποκάλυψη και Πρόσκληση του Αγίου Ραφαήλ προς το πρόσωπό μου εν ύπνω.
~ Από την Καμπέρα πήγαν* στην Μελβούρνη, όπου τους φιλοξένησε ο εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Νεκταρίου.
