Έτσι βλέπουν τα μάτια εκείνης της ψυχής που την είχε λιώσει η αγάπη του Θεού…..

Πραγματικά είναι να συμπονά κανείς τις άμοιρες τις ψυχές των πολιτευομένων…

Ο καθένας πατά και στηρίζεται στα λάθη του άλλου…
Ο θάνατος σου…η ζωή μου…
Αιμοδιψείς καρχαρίες, σαν μυρίσουν αδυναμία…‘’λύσσα κακιά’’…
Σκαθάρια…ασχολούνται διαρκώς με τις ακαθαρσίες του άλλου και οι άλλοι με αυτών…
Γι’ αυτό δεν βλέπουμε προκοπή…

Όταν μάλιστα σε πλησιάσουν αρχίζει ‘’της κατάκρισης το ανάγνωσμα’’.
Ξέρεις…μετά την παρουσία του Χριστού στην ιστορία δεν υπάρχουν πλέον ερωτήματα πως και γιατί αυτό ή εκείνο, όλα είναι απλά και ξεκάθαρα.

Ο Σταυρός είναι η απάντηση σε όλα.

Γι΄ αυτό και βλέπεις να σπανίζουν σήμερα τα παλληκάρια που θα πάρουν τον δρόμο για τον Γολγοθά….«τόσα χρόνια έζησα σε τούτον τον κόσμο και έναν κακό άνθρωπο δεν γνώρισα» έλεγε ένα γεροντάκι….

Όχι…..δεν ζούσε σε ένα παράλληλο σύμπαν……
Απλά έβλεπε τον κόσμο όπως τον έφτιαξε ο Θεός και όχι όπως τον παραμόρφωσε η αμαρτία….
Έτσι βλέπουν τα μάτια εκείνης της ψυχής που την είχε λιώσει η αγάπη του Θεού…

π.Ιωάννης Παπαδημητρίου

proskynitis