Αμάθεια, θλίψη, στεναχώρια, αυτά είναι σαν τριπλό μαστίγιο πάνω από το κεφάλι του καθενός που ξεχνάει και αρνιέται το Θεό και δημιουργό Του.
*Εκοιμήθη χθες, Κυριακή 19 Μαρτίου, σε ηλικία 90 ετών ο καταξιωμένος φιλόλογος Κωνσταντίνος Γανωτής… Σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που μας έδωσες και όλα αυτά που μας άφησες! Καλό Παράδεισο.
Ὁ Άγιος Πορφύριος ἀπέφευγε τὴν ὀξύτητα στὶς ἐκφράσεις. Συνιστοῦσε πάντα ὅλα νὰ γίνονται ἁπαλὰ καὶ χωρὶς βία.
Σ’ άλλες εποχές είναι που ζούνε την ελευθερία οι άνθρωποι και σ’ άλλες εποχές που νομίζουν ότι την έχουν κατακτήσει.
Όταν τα χρόνια πια περάσουν, οι άνθρωποι δε θα θυμούνται τα λόγια που τους είπες, ούτε τις συμβουλές που τους έδωσες.
Ένα κρίσιμο σημείο που τόνιζε ο γέροντας στη πνευματική ζωή ήταν η εν τω κρυπτώ προσευχή και πνευματική εργασία. Απεχθανόταν τις εξωτερικές εκδηλώσεις ψευτοευλάβειας και τα ψευδή εξωτερικά σχήματα σεμνοπρέπειας. Αγαπούσε την ταπείνωση και την νοερά προσευχή που μόνα τους στολίζουν τον έξω άνθρωπο με την γνήσια συστολή και σεμνότητα.
Όταν ακόμη ζούσε ο Άγιος Νεκτάριος, έλεγε σ’ έναν αδιάφορο στην πίστη χωροφύλακα, να μετανοήσει, να εξομολογηθή, να εκκλησιάζεται και να κοινωνεί. Ο χωροφύλακας, όμως, αδιαφορούσε και δεν άκουγε τα λόγια του Αγίου.
Ηρακλείου το άνθος το ευωδέστατον, ως ευσεβείας σε μύρον ύμνοις γεραίρομεν, νεομάρτυς του Χριστού Μύρων μακάριε. Συ γαρ νεότητος ακμήν υπερείδες ανδρικώς και ήθλησας στεροψ’υχως. Και νυν απαύστως δυσώπει, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.
