Η διακαής και ταπεινή προσευχή, του “Αγίου των γραμμάτων μας”!

«…Προς Σέ τον Πλάστην έκραξα εν συνοχή καρδίας,
σκώληξ της γης οικτρός εγώ και τέκνον ασθενείας.
Μη αποβάλης προσευχήν εκ βάθους πεμπομένην
και μη απώση, ο Θεός, ψυχήν συντετριμμένην!

 Ω, Κύριε, τίς εν θεοίς υπάρχει όμοιός Σοι;
και τίς το πλάσμα δύναται των Σων Χειρών να σώση;
Αν παρά Σοί ευπρόσδεκτος δεν είναι η προσευχή μου,
ας αναλύση εις πηγάς δακρύων η ψυχή μου!»!!

«Δέησις» (Εράνισμα εκ των Ψαλμών)!

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

πηγή: dromokirix.gr