
«…Ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι» (Ἐφ. 5,16)
~ Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸν σημερινὸ ἀπόστολο; Ἐπ᾽ αὐτοῦ θὰ ποῦμε λίγα λόγια.

~ Κάποια φορά – διηγείται η γερόντισσα Χριστονύμφη, Ιερά Μονή Ευαγγελισμού, Πάτμος – που είχα πάει με την σεβαστή Γερόντισσά μου (την μακαριστή γερόντισσα Ευστοχία) στον άγιο Πορφύριο, τον ρώτησα για ένα θέμα που με απασχολούσε εκείνο το διάστημα.

Από την ανταλλαγή των πληθυσμών μας ειδοποίησαν πως στα μέρη μας, κάτω στην παραλία, θα καταφτάσουν πρόσφυγες με καΐκια. Παιδιά εμείς, είχαμε μαζευτεί εκεί κοντά στο Καραμπουρνάκι και περιμέναμε από το πρωί, τρυπώντας με τη ματιά μας τον ορίζοντα, πότε θα φανούν οι ξένοι.

Τῆς ἐρήμου πολίτης καὶ ἐν σώματι ἄγγελος, καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, θεοφόρε Πατὴρ ἡμῶν Κυριακέ· νηστείᾳ ἀγρυπνίᾳ προσευχῇ, οὐράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τοὺς νοσοῦντας, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Ο σεπτός Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Λαρίσης ήταν πραγματικά «ένας ασκητής στον σύγχρονο κόσμο» με πολλά θαυμαστά σημεία της Χάριτος του Θεού στην οσιακή του ζωή και στην φιλάνθρωπη δράση του, με έκδηλο το θεόσδοτο χάρισμα των ιάσεων, της προόρασης, καθώς και της προφητείας.

Άγιον Όρος, Μονή Ιβήρων, 1925
(Άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 20/6/1948)
~ Παιδί ήμουνα και γέρασα από τον καιρό που δέσαμε φιλία με τον Ισίδωρο Καυσοκαλυβίτη, τότε που πρωτοπήγα στ’ Άγιον Όρος. Παραπάνω από είκοσι χρόνια γράφουμε γράμματα ο ένας στον άλλον.
Στοιχεία επικοινωνίας: s.satsok@hotmail.com
2025 © Σημεία Καιρών
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε σύμφωνοι με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα