Είναι πολυετής πόα, αυτοφυής, γνωστή και ως κιτροβάλσαμο. Ευδοκιμεί σε ημιορεινές και δροσερές περιοχές, σε πλούσια εδάφη, ποτιστικά, καλώς στραγγιζόμενα. Είναι καλλιέργεια ιδιαίτερα απαιτητική σε θρεπτικά συστατικά και οργανική ουσία.
Διεγερτικό βότανο σωματικά και πνευματικά, τονωτικό για την καρδιά, τον εγκέφαλο και το πεπτικό σύστημα, χωνευτικό, υποστατικό, καταπραϋντικό, σπασμολυτικό, αντιφυσιτικό και ανθελμινθικό. Στην πρακτική ιατρική, το μελισσόχορτο χρησιμοποιείται ως τονωτικό, αντισπασμωδικό, αντιρρευματικό, ορεκτικό και αντιασθματικό. Συνιστάται κυρίως για να αντιμετωπιστούν πόνοι και σπασμοί του στομάχου, κωλικοί, δυσπεψίες, εμετοί λόγω εγκυμοσύνης, νευρικές κρίσεις, πόνοι των δοντιών κ.α.
Επίσης όταν οι μελισσοκόμοι θέλουν να πιάσουν ένα καινούριο σμάρι από μέλισσες, τρίβουν με φύλλα μελισσόχορτου τα εσωτερικά τοιχώματα της κυψέλης, για να αποκτήσει ωραίο άρωμα και να προσελκύσει τις μέλισσες. Από αυτή του την ιδιότητα πήρε και την ονομασία του. Τα ξηρά φύλλα του χρησιμοποιούνται ως τσάι. Το αιθέριο έλαιο του χρησιμοποιείται και στην παρασκευή βερμούτ. Χρησιμοποιείται ακόμη στην αρωματοποιία και σε εντομοαπωθητικές λοσιόν.
*Από το βιβλίο: του Νίκου Παπαδόπουλου «Φαρμακευτικά Φυτά – Ο άγνωστος Ελληνικός πλούτος».
HELLENIC NEXUS (Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2012).
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
