Όταν σε κάθε τι και σε όλους
βρίσκεις να πείς κάποιο παράπονο,
ξεχνώντας πως κάποτε ευεργετήθηκες με πολλή αγάπη…
Όταν οφείλουν ΟΛΟΙ να σε καταλαβαίνουν,
να σε συγχωρούν,
να σου προσφέρουν…
Όταν παρεξηγείσαι με το παραμικρό,
όταν δεν σέβεσαι,
όταν δεν κοπιάζεις,
αλλά μόνο ψάχνεις να βρείς
τις ατέλειες στους άλλους…
Όταν είσαι γενικά γεμάτος
παράπονα και γκρίνια…
Όταν μεταφέρεις τη μισή αλήθεια,
τα λάθη των άλλων
που από μικρά για σένα γίνονται τεράστια,
ενώ τα δικά σου τα αποσιωπείς…
Όταν φιλία δεν είναι
να γεμίζεις πικρία και αρνητισμό τους άλλους…
Όταν σου δίνεται η ευκαιρία
και συ χωρίς σκέψη την πετάς μακριά…
Όταν αυτά και τόσα άλλα,
τότε σημαίνει
Ότι δεν ένιωσες το Θεό μέσα σου,
ούτε καν σε πλησιάσε η Παρουσία Του,
κι ας σου έχει δώσει τόσες ευεργεσίες…
Μην πετάς τις ευκαιρίες που σου δίνονται.
Ίσως να μην υπάρχουν άλλες…
Γερόντισσα Σωφρονία
[Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Αγίας Τριάδας Ακράτας]
πηγή: amfoterodexios
ΓΙΑ ΨΥΧΩΦΕΛΗ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
1 σχόλιο
> αλλά μόνο ψάχνεις να βρείς τις ατέλειες στους άλλους… Όταν είσαι γενικά γεμάτος παράπονα και γκρίνια…
Σήμερα δεν χρειάζεται καν να ψάξουμε ατέλειες… Μας χτυπούν στα μούτρα αλύπητα σε κάθε βήμα.
Ψάχνουμε μόνο να βρούμε φυσιολογικό άνθρωπο, και άσκοπα…
Για τις “ευκαιρίες”, εγώ που δεν τις “πετούσα μακριά” το έχω μετανιώσει πικρά.
Κάποιοι “άνθρωποι”, δεν είναι άνθρωποι, και συνήθως η πρώτη εντύπωση αποτυπώνει την πραγματικότητα για αυτούς σε μια μικρογραφία που ποτέ δεν θα ήθελες να δεις σε πραγματική έκταση…
Δεν ξέρω ποια είναι η γερόντισσα και πότε το είπε αυτό, αλλά μάλλον δεν έχει επαφή με την σημερινή κοινωνία.
Όσο για τα παράπονα και την γκρίνια, εγώ που έχω πολλά από δαύτα ευχαρίστως να το βουλώσω και να πάω να ζήσω μόνος μου σε ένα βουνό, αλλά μετά δεν θα ήθελα να με ενοχλήσει κανείς και για τίποτα.
Όσο είμαι δεμένος πάνω στην Ψωροκώσταινα και με τραβάει στον πάτο στης θάλασσας, θα γκρινιάζω ασταμάτητα.