Το κακό δεν αναχαιτίζεται με φιλοσοφίες. Ούτε με post στα social, ούτε με ιδεολογίες.
Το κακό δεν αναχαιτίζεται με συμφωνίες, ούτε με forum, ούτε με υπογραφές. Ο νόμος του ισχυρού, μέσα σε μια στιγμή τα καταργεί όλα αυτά για πλάκα.
Το κακό δεν αναχαιτίζεται με «πολιτική βούληση» ή με αποφάσεις δικαστικές. Οι ίδιοι που θα έπρεπε να κυνηγάνε και να ελέγχουν το κακό, οι ίδιοι είναι οι πρώτοι μπλεγμένοι που το αναπαράγουν.
Το κακό δεν αναχαιτίζεται με κηρύγματα «από άμβωνος» και με δακρύβρεχτες επιστολές. Έχει χορτάσει από αυτά ο κόσμος.
Το κακό αναχαιτίζεται με ανθρώπους που παίρνουν την πνευματική ζωή στα σοβαρά. Το κακό αναχαιτίζεται με ανθρώπους που δεν φοβούνται να παραδεχθούν τα λάθη τους και να τα ακουμπήσουν σε κάποιο ξομολογητάρι. Το κακό αναχαιτίζεται με φρόνημα ταπεινό. Με «συγχώρα με» και με «συγχωρεμένος να ‘σαι». Το κακό αναχαιτίζεται με μυστηριακή ζωή.
Έτσι αντιμετωπίζεται το κακό.
Όλα τα άλλα είναι παραμύθια…
Η Παναγία μαζί μας.
Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

1 σχόλιο
> Το κακό δεν αναχαιτίζεται με «πολιτική βούληση» ή με αποφάσεις δικαστικές. Οι ίδιοι που θα έπρεπε να κυνηγάνε και να ελέγχουν το κακό, οι ίδιοι είναι οι πρώτοι μπλεγμένοι που το αναπαράγουν.
Δηλαδή, η εγκληματικότητα δεν αναχαιτίζεται με «πολιτική βούληση» ή με αποφάσεις δικαστικές;
Η διαπαιδαγώγηση που επιλέγουν οι πολιτικοί ηγέτες για τον λαό τους, δεν αναχαιτίζει το κακό (ή το προωθεί στην περίπτωση των “ελλήνων” “ηγετών”);
Ή μήπως οι άγιοι αυτοκράτορες της Ρωμανίας ήταν και αυτοί μπλεγμένοι με το κακό και το αναπαρήγαγαν;
Όπως λέει ο λαός, το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι…
Μπορεί ένας λαός να έχει άγιους ηγέτες και να μην είναι άγιος ο ίδιος, αλλά για να έρθει η κοινωνική σήψη πρέπει να είναι πρώτα οι ηγέτες σάπιοι για να το επιτρέψουν. Και όταν έρθει η πλήρης σήψη, μετά η σήψη γίνεται αυτοσυντηρούμενη. Οι σάπιοι πολίτες διαλέγουν σάπιους ηγέτες και οι ηγέτες φροντίζουν να σαπίζουν περισσότερο οι πολίτες. Και ακόμα και ένας άγιος ηγέτης δεν θα μπορούσε να αντιστρέψει την κατάσταση, γιατί δεν θα τον άφηναν.
Αυτή είναι και η κατάσταση της χώρας/χώρου μας. Αυτοσυντηρούμενη και μεθοδικά καλλιεργούμενη σήψη. Και σε συνδυασμό με το πολίτευμα που έχουμε, η μόνη βιώσιμη διέξοδος που αφήνει είναι μια ολοκληρωτική καταστροφή που θα ισοπεδώσει τα πάντα, αφήνοντας μόνο μερικούς υγιείς ανθρώπους όρθιους για να ξαναχτίσουν την χώρα από το μηδέν.