Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξεις να διορθώσεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς να διορθώσεις τους άλλους.
Η βαπτιστήρα μου η Λυδία καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται , ήταν μία Καθολική νέα κοπέλλα απο τις Φιλιππίνες από πολύ πτωχή οικογένεια αλλά πολύ πιστή στον Θεό . Ήλθε στην Ιερουσαλήμ και άρχισε να εργάζεται μέσα σε σπίτι.
~ Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη. Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.
…Νομίζει κανείς, ότι Άγγελοι Κυρίου επεδήμησαν εξ ουρανού και συμψάλλουν εναρμόνια μελωδήματα με τους αποδήμους του κόσμου ορεσιτρόφους Μοναχούς και ότι η θριαμβεύουσα στον ουράνιο κόσμον Εκκλησία, σε μια λειτουργική Σύναξη με τους ερημικούς και αρνησικόσμους χριστιανούς, υμνολογούν κατά την ιερή νύχτα της Γεννήσεως του Χριστού: «Ο ουρανός και η γη, σήμερον ηνώθησαν, τεχθέντος του Χριστού. Σήμερον Θεός επί γης παραγέγονε και άνθρωπος εις ουρανούς αναβέβηκε…».
Δεν πολέμησε και δεν κυβέρνησε. Έδωσε όμως όλη της την περιουσία για να φύγουν φτωχά παιδιά από την Κέρκυρα και να μορφωθούν στην Ευρώπη. Έτσι έμεινε στη μνήμη του νησιού ως Μάνα της Κέρκυρας.
Τα Χριστούγεννα του Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης δεν είναι απλώς μια εορταστική θεματική στη νεοελληνική λογοτεχνία. Είναι ένας ολόκληρος τρόπος θέασης του κόσμου.
Θέλει καρδιά για ν΄ αγαπάς
Ο ΑΒΒΑΣ Μωϋσής κάποτε αποφάσισε να κατοικήση σε μια απρόσιτη σπηλιά, στη ρίζα μιας απότομης προεξοχής του βουνού. Ανέβαινε και συλλογιζόταν:
Στις 26 Δεκεμβρίου εορτάζεται η Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου (τιμούμε δηλ. το πρόσωπό της καθώς συνέβαλε στο Μυστήριο της Θείας Οικονομίας) και η Φυγή στην Αίγυπτο.
