Δεν είναι εμπόδια, αλλά δρόμοι… (Διδακτική ιστορία)

Ένας γλάρος πετούσε πάνω από την θάλασσα. Αγαπούσε τον ήλιο και το φως και χαιρόταν όταν τα νερά έλαμπαν σαν καθρέφτης.

Όμως, κάθε τόσο σηκωνόταν καταιγίδα ο ουρανός σκοτείνιαζε, ο άνεμος τον χτυπούσε και ο γλάρος ένιωθε φόβο και λύπη.

Μια μέρα, κουρασμένος από τις αντιφάσεις, ρώτησε την θάλασσα:

— Γιατί άλλοτε μου δίνεις χαρά και άλλοτε λύπη;

Και η θάλασσα αποκρίθηκε:

— Αν δεν υπήρχαν τα κύματα, τα φτερά σου δε θα μάθαιναν ποτέ να δυναμώνουν. Αν δεν υπήρχε η καταιγίδα, δε θα εκτιμούσες ποτέ τον ήλιο. Η χαρά και η λύπη δεν είναι αντίπαλοι, είναι τα δύο φτερά που σε βοηθούν να πετάς πιο ψηλά.

Ο γλάρος τότε χαμογέλασε, άνοιξε τα φτερά του και πέταξε μέσα από τον άνεμο, νιώθοντας πως ακόμα και η λύπη τον οδηγούσε στη χαρά.

Οι αντιφάσεις της ζωής δεν είναι εμπόδια, αλλά δρόμοι που μας μαθαίνουν να εκτιμούμε το φως μέσα από το σκοτάδι.

Δ.

ΠΗΓΗ:Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΗΒΩΝ

ΠΗΓΗ