Πριν από μερικά χρόνια, δυο προσκυνητές βρέθηκαν στην σκήτη των Καυσοκαλυβίων στο Άγιο Όρος για προσκύνημα.
Στην αναζήτηση γερόντων μέσα στην σκήτη βρέθηκαν σε ένα φτωχικό κελί, οπού ασκήτευε μόνος του ένας ταπεινός ασκητής.
Χτύπησαν την πόρτα του κελιού του και περιμένανε να τους ανοίξει. Ο ασκητής γεμάτος καλοσύνη τους δέχτηκε μέσα στο κελί του και τους προσέφερε ένα κλασσικό αγιορείτικο κέρασμα.
Στην συνέχεια ξεκινήσανε την συζήτηση γύρω από πνευματικά θέματα, προς ωφέλεια των προσκυνητών. Ταυτόχρονα όλη την ώρα ο ασκητής προσευχόταν χωρίς σταματημό, με το κομποσχοίνι στο χέρι.
Κάποια στιγμή τον ρωτάει ο ένας προσκυνητής τον ασκητή:
-Γέροντα πώς τα βλέπετε τα πράγματα, δεν πάνε καθόλου καλά έξω.
-(βουρκώνει) Πολλή αμαρτία έπεσε στον κόσμο, παιδί μου. Δυστυχώς εδώ που έχουμε φτάσει, ανθρωπίνως πλέον δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Η αμαρτία και τα πάθη έχουνε ριζώσει τόσο πολύ στους ανθρώπους και είναι σκοτισμένοι.. Βλέπεις τις γυναίκες πως τις έχουν ξεγυμνώσει οι δαίμονες. Που να σταθούν οικογένειες τώρα. Δυστυχώς θα έρθουν δεινά στον κόσμο. Ο Π.Σίμωνας ο Αρβανίτης τα έλεγε αυτά πριν χρόνια (εδώ). Τώρα είναι πολύ ψηλά στους ουρανούς, σε μεγάλα μέτρα- μεγάλος Άγιος.
-Έλεγε και για πείνα ο Π.Σίμων, γέροντα.
-Ότι έλεγε παιδιά μου θα γίνει. Όπως τα έχει πει θα γίνουν. Να προσευχόμαστε στην Παναγία να μας βοηθήσει, γιατί θα είναι δύσκολες εποχές. Και την ευχή συνεχώς με το κομποσχοίνι να κάνετε, έχει μεγάλη δύναμη η ευχή..
Οι προσκυνητές μετά από λίγη ώρα έπρεπε να φύγουν. Τους αποχαιρέτησε ο γέροντας δίνοντας την ευχή του και μαζί κάποιες εικόνες και από ένα σταυρουδάκι στον καθένα για ευλογία.
Φεύγοντας τους είπε ξανά κάθε μέρα να λένε την ευχή “Κύριε ημών Ιησού Χριστέ ελέησον με” και να μην το αμελούν..
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
5 σχόλια
Μάλλον δεν κατανοήσες το κείμενο. Ανθρωπινως δεν γίνεται τίποτα πια. Γιατί να γίνει αφού είμαστε αμαρτωλοί. Δεν είναι σωστό. Γι αυτό πρέπει να ετοιμαστούμε να πεθάνουμε και να λέμε συνεχώς αυτή την προσευχή. Δόξα σοι ό Θεός, καλά να πάθω για τις αμαρτίες μου. Οι μέρες που έρχονται είναι φοβερές . Αυτοί που θα μείνουν πιστοί στον Κύριο μέχρι το τέλος εκείνες τις μέρες θα κάνουν μόνο μια προσευχή. Έλα Κύριε γρήγορα. Έλα Κύριε!. Αν έχουμε διαβάσει τι θα συμβεί στον κόσμο με την έλευση του Χριστού τότε μπορούμε νά καταλάβουμε λίγο και το: Ανθρωπινως δεν γίνεται τίποτα πια.
Εγώ δεν το πιστεύω αυτό.
Εκτός του ότι είναι ηττοπάθεια, δεν είναι και αλήθεια.
Μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα.
Υπερβολικά πολλά θα έλεγα.
Αλλά μας λείπει η επιθυμία να τα κάνουμε και οι ηγέτες για να τα διευθύνουν.
Τα πράγματα που λένε οι προφητείες για τα δύσκολα χρόνια, δεν μας έχουνε φτάσει ούτε κατά διάνοια.
Και τα περισσότερα κακά που υπάρχουν σήμερα, υπάρχουν γιατί εμείς οι ίδιοι τα σπέρνουμε ή εμείς τα αφήνουμε να υπάρχουν. Ακόμα και εμείς οι χριστιανοί.
Επίσης, εμείς δεν κάνουμε καν τα πιο απλά και αυτονόητα πράγματα.
Πράγματα που, αν μας έβλεπαν πατέρες της Εκκλησίας του παρελθόντος, θα έχαναν πάσα ιδέα.
Π.χ., έχει γεμίσει αιρετικούς η Εκκλησία της Ελλάδος και δεν μιλάει ΚΑΝΕΙΣ!
Έχει γεμίσει αντίχριστους η πολιτική σκηνή του τόπου, και τους έχουν να φωτογραφίζονται μέσα στους ναούς, χωρίς να ανοίγει μύτη, και χωρίς να αφορίζονται από ΚΑΝΕΝΑΝ ιερέα!
Διδάσκουν στα παιδιά μας κάθε ανωμαλία στα σχολεία, και δεν έχει γίνει ακόμα επανάσταση.
Όλος ο λαός είναι εντελώς ακατήχητος, και κανείς δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ! Σε αυτό το σημείο, προτιμότερο θα ήταν να μικρύνεις την Θεία Λειτουργεία στο μισό και να κάνεις κατήχηση στο άλλο μισό. Γιατί αν δεν ξέρει ο άλλος τι (υποτίθεται) πιστεύει, ποιο το νόημα;;; Τούβλο έρχεται και τούβλο φεύγει. Για να μην πω και ότι έρχεται σαν “χοίρος” και “χοίρος” φεύγει…
Επίσης, η δική μου αντίληψη λέει ότι σήμερα χριστιανοί σχεδόν δεν υπάρχουν. Πολλοί είναι στο όνομα, αλλά δεν έχω γνωρίσει κανέναν στην πράξη. Ούτε καν προσπαθούνε να είναι…! Άλλο το να έχεις πάθη και να μη μπορείς να τα χειριστείς, και άλλο να μη θες καν να φέρεσαι στον άλλον σαν άνθρωπο… Έλεος δηλαδή…
Και χίλια άλλα παρόμοια.
Επομένως, τι είναι που δεν μπορούμε να κάνουμε πλέον;;;
Εγώ δεν βλέπω κανένα εμπόδιο πουθενά.
Και ελεύθερο χρόνο έχουμε αρκετό, οι περισσότεροι.
Και χρήματα έχουμε.
Και ούτε μας σφάζει κανείς για την πίστη μας.
Και ούτε κανονικές διώξεις έχουμε από αντίχριστους, όπως στην Ουκρανία.
Και ούτε πεινάμε.
Και ούτε διψάμε.
Και ούτε πόλεμο έχουμε.
Το πρόβλημα είναι ότι είμαστε απαθείς, αδιάφοροι, σκληρόκαρδοι, ασυνεννόητοι, κακόψυχοι, ευκολόπιστοι στο κακό, κ.α.
Και όλα αυτά γιατί έτσι θέλουμε να είμαστε.
Και γιατί οι εξομολόγοι βρίσκονται στην κοσμάρα τους, και δεν ξεψαχνίζουν τα “βλαστάρια” που τους έρχονται για εξομολόγηση, αλλά τα αφήνουν με κοιμισμένη την συνείδηση να πιστεύουν ότι πορεύονται καλά.
Και αν πάει να κάνει κάποιος κάτι καλό, θα πέσουν όλοι οι υπόλοιποι (χριστιανοί τάχατες…) να τον φάνε.
> Δυστυχώς εδώ που έχουμε φτάσει, ανθρωπίνως πλέον δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Δηλαδή ο Πούτιν, όταν ανέλαβε την Ρωσία, ο λαός και η χώρα ήταν σε καλύτερη κατάσταση;
Το ίδιο και για τους επισκόπους της Ρωσίας.
Και μπορεί να μην τους έκαναν όλους τους Ρώσους άγιους, αλλά τουλάχιστον δεν νομοθετούν και δεν πορεύονται αντίθετα των εντολών του Θεού.
Επομένως, δικαιολογίες χωρίς βάση…
Ποιο το έργο και η διδασκαλία των επισκόπων και κληρικών της Ελλάδος;
Καμία.
Και αντί να παλεύουν για να μπει η χριστιανική πίστη και διδασκαλία στα σχολεία όλο και περισσότερο, αφήνουν να παραμερίζεται και να αφανίζεται το μάθημα των θρησκευτικών, και προωθούν εγχειρίδια συγκρητισμού και οικουμενισμού αντί για ορθοδοξία.
Επομένως, γιατί υπάρχουν;;;
Όταν λέω να πεθάνουμε εννοώ να ετοιμαστούμε για μάχη (πνευματική) στο όνομα του Χριστού και να είμαστε στ αλήθεια έτοιμοι να πεθάνουμε πάνω σ’ αυτή στην κυριολεξία. Αν ο υπόλοιπος κόσμος είναι απέναντι αυτό δεν σημαίνει ότι πολεμάς εναντίον των αδελφών σου . Πολεμούμε εναντίον του πνεύματος που είναι πίσω από αυτούς. Δηλαδή τον σατανά. Γι αυτό δεν γίνεται λόγος ούτε για τον Πούτιν ούτε για κανένα. Είμαστε μόνοι μας και έχουμε μπροστά μας δύο Όντα. Πρέπει να διαλέξουμε στρατόπεδο. Το άρθρο λέει ότι μπορεί νά είμαστε στους τελευταίους χρόνους. Αυτό δεν αλλάζει τίποτα από τα προαναφερθέντα.Οι δύο προσευχές που ανέφερα δεν είναι δικές μου.Η πρώτη είναι τού Αγίου Ευγενίου του νέου και η δεύτερη του Αγίου Νικολάου Βελιμιροβιτς.
Δεν είπα να μην προσευχόμαστε, ούτε να μην είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για τον Χριστό.
Το θέμα είναι ότι αυτά είναι μόνο μέρος του ότι έχουμε να κάνουμε (“Σύν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει”, έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι), και ποτέ δεν ξέρεις και αν είσαι έτοιμος να πεθάνεις για τον Χριστό αν δεν έρθει εκείνη η ώρα, όσο κι αν “ετοιμάζεσαι”. Μπορεί ακόμα, το μαρτύριο και η προετοιμασία για αυτό, να είναι δώρο του Θεού σε κάποιους που Αυτός διαλέγει, και όχι κάτι για το οποίο μπορεί κάποιος να προετοιμαστεί.
Και η προσευχή έχει πολλές “βαθμίδες”, και βασίζεται στην δική μας πνευματική κατάσταση.
Πάντως, και τα δύο (η καλή προσευχή και το μαρτύριο) δεν μπορούν να γίνουν χωρίς να αγαπάς τον Χριστό. Και ο Χριστός είπε ότι ο επίσκοπος που Τον αγαπά, είναι αυτός που φυλά τα πρόβατά Του. Και ότι αυτός που Τον αγαπά, είναι αυτός που τηρεί τις εντολές Του. Και η πρώτη εντολή της Π. Διαθήκης είναι το να “ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν·”. Επίσης, ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να μαρτυρήσει την Αλήθεια και να μας σώσει.
Με βάση όλα αυτά, πως είναι δυνατόν κάποιος να αγαπά πραγματικά τον Θεό και να ασχολείται μόνο με τον εαυτό του και να πολεμά μόνο για τον εαυτό του, γενικά, αλλά ακόμα περισσότερο ειδικά όταν βρίσκεται σε διοικητική θέση;
Πως γίνεται να αφήνει το ποίμνιο να κατασπαράζεται από λύκους, την μαρτυρία του Χριστού και των Αποστόλων να διαφθείρεται, την Εκκλησία να απο-ιεροποιείται και να γίνεται τσιφλίκι αιρετικών και αντίχριστων, την πίστη να νοθεύεται, το έθνος να αποχριστιανίζεται, τις νέες γενιές να διαφθείρονται; Και απλά να λέει “Δυστυχώς εδώ που έχουμε φτάσει, ανθρωπίνως πλέον δεν μπορεί να γίνει τίποτα”, ενώ δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα;;;
Πολύ απλά, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!
(Και δεν το λέω αυτό απαραίτητα για τον ασκητή του άρθρου, γιατί πιθανότατα δεν έχει αρκετή επαφή με τον πραγματικό έξω κόσμο, ούτε πολλές δυνατότητες να κάνει κάτι από εκεί που είναι, και μάλλον βρισκόταν και σε κατάσταση απογοήτευσης. Πιο πολύ για εμάς το λέω.)
Αυτό δεν έχει μέσα του, ούτε αγάπη για τον Θεό, ούτε για τον άνθρωπο.
Και μετά, πως μπορεί να γίνει προσευχή της προκοπής, και πως μπορείς να δώσεις και την ζωή σου για τον Χριστό;
Και δεν λέω ότι η προσευχή στον Θεό δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Αλλά για πράγματα τα οποία είναι δική μας ευθύνη και ρόλος, κανονικά δεν θα έπρεπε να περιμένουμε από τον Θεό να τα λύσει. Αν ήταν έτσι, ούτε επίσκοποι θα χρειάζονταν, ούτε πολιτικοί άρχοντες, ούτε κανείς να κουνάει το δακτυλάκι του για τίποτα. Θα κάναμε προσευχές για να πέσει κάποια πίτα να την φάμε.
Και εκεί κολλάει και ο Πούτιν, και οι επίσκοποι, και εμείς.
Οι επίσκοποι έχουν τον ρόλο να μην αφήσουν τους πιστούς να καταντήσουν όπως κατήντησαν σήμερα στην Ελλάδα.
Και το ίδιο ισχύει ΚΑΙ για τους πολιτικούς ηγέτες.
Τόσο στην εποχή της Π. Διαθήκης, όσο και στο Βυζάντιο, ο βασιλέας/αυτοκράτορας είχε και ποιμαντορικά καθήκοντα.
Παράλληλα, οι κληρικοί και επίσκοποι έχουν τον ρόλο του να μην αφήνουν τους πολιτικούς ηγέτες να λοξοδρομήσουν από τον ρόλο τους.
Και το ποίμνιο έχει ευθύνη να συμμαζεύει και τους δύο, με όποια δυνατότητα έχει.
Στην Ρωσία, ο Πούτιν και οι επίσκοποι επιτελούν το έργο τους. Μπορεί όχι τέλεια αλλά, σε σύγκριση με εμάς, θα έλεγα τέλεια…
Το αν είμαστε στους τελευταίους χρόνους εμείς το καθορίζουμε.
Ο Θεός θα επιτρέψει να έρθουν αυτοί οι χρόνοι, όταν οι άνθρωποι θα καταντήσουν τρισάθλιοι, και όταν θα τους αξίζει μια τέτοια κατάσταση.
Ποτέ δεν πρόκειται να επιτρέψει ο Θεός να έρθουν, αν εμείς κάνουμε σωστά αυτό που πρέπει να κάνουμε. Γιατί, όταν έρθουν εκείνοι οι καιροί, τουλάχιστον το 99.9% της εν ζωή ανθρωπότητας θα πάει στην αιώνια απώλεια.
Αλλά αν ξεκινάς από το ότι “ανθρωπίνως πλέον δεν μπορεί να γίνει τίποτα”, την ίδια ώρα που κανείς δεν δοκιμάζει να κάνει τίποτα (βλέπε π.χ. τους επισκόπους, που παράτησαν το ποίμνιο ακατήχητο, απροφύλακτο, και ακαθοδήγητο, και ασχολούνται με την “κοινωνική πολιτική” του κράτους, ουσιαστικά κουκουλώνοντας τις εγκληματικές ενέργειες του κράτους το οποίο θα έπρεπε να ελέγχουν), τότε το τέλος και ο αντίχριστος θα έρθουν πριν την ώρα τους. Πολύ απλά γιατί θα είμαστε άξιοι για κάτι τέτοιο.
Έπειτα, πως γίνεται κάποιος να δώσει την ζωή του για τον Χριστό, όταν δεν επιθυμεί να δώσει ούτε καν τον μισθό του, την βόλεψή του, την ηρεμία και γαλήνη του, την υπόληψή του απέναντι στο αποχαυνωμένο ποίμνιο, κ.α., προκειμένου να διορθώσει την αντίχριστη πορεία που έχουμε πάρει σαν τοπική Εκκλησία και σαν κοινωνία;;; Για ΟΛΑ αυτά που τα στραβά που γίνονται, δεν μιλάνε ούτε επίσκοποι, ούτε πιστοί, ούτε κληρικοί, ούτε κανείς. Με ελάχιστες μόνο εξαιρέσεις, που έιναι και αυτές λειψές και προβληματικές. Δεν μιλάνε και δεν αντιδρούνε, είτε γιατί είναι και αυτοί διευθαρμένοι και αιρετικοί (οπότε και συμφωνούν με όλα), είτε γιατί είναι σε κατάσταση αφασίας και αποβλάκωσης, είτε γιατί δεν θέλουν να δώσουν τίποτα για τον Χριστό και την Εκκλησία. Άλλη περίπτωση εγώ δεν βλέπω. Πως είναι δυνατόν όλοι αυτοί, σε όποια κατηγορία κι αν βρίσκονται, να δώσουν την ζωή τους για τον Χριστό;;; Και μπορεί να είμαστε και εμείς σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες.
Και στην τελική, η Εκκλησία έχει και Ιερούς Κανόνες για αυτούς που θέλουν να λέγονται πιστοί. Με ποια διακαιολογία τους καταργήσαμε όλους;;;