
Εδώ ο κόσμος καίγεται ρε Άνθρωπε, και εσύ κρατάς ακόμα μούτρα.
Ακόμα βγάζεις δηλητήριο. Μαλώνεις. Φωνάζεις. Κρίνεις. Κατηγορείς.
Εδώ ο κόσμος καίγεται και εσύ, κοιτάς μόνο τη πάρτη σου… Όταν όμως ο χειμώνας έρχεται, ο λύκος ο μοναχικός πεθαίνει πάντοτε, μα η αγέλη του επιβιώνει…
Εδώ ο κόσμος καίγεται και εσένα το μόνο μέλημα, το ‘’πως θα μπουκώσεις τον εαυτό σου’’… Με σεξ, φαΐ, ποτό και διασκέδαση. Εδώ ο κόσμος καίγεται και εσύ ακόμα δεν έχεις μάθει να αγαπάς.Να συγχωρείς. Να απλώνεις το χέρι για βοήθεια. Να νοιάζεσαι. Να δίνεις. Να μοιράζεις.
Ξύπνα. Πάρε τη ζωή σου σοβαρά.
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος – Ψυχολόγος M.Sc.
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

1 σχόλιο
Δε μας τα λέει πολύ καλά ο συγγραφέας…
Η αγέλη των λύκων επιβιώνει γιατί έχει ιεραρχία, λειτουργεί σαν οικογένεια και ομάδα, και στα υψηλά πόστα υπάρχουν λύκοι άξιοι εμπιστοσύνης.
Αν κάτι από αυτά λείπει, δεν επιβιώνει.
Η δική μας αγέλη δεν έχει ιεραρχία, ότι εμφανίζεται που γέρνει προς ιεραρχία είναι πάντα χαζό, ζαβό, διχαστικό, και επικίνδυνο, και η αγέλη μας ζει και αναπνέει με το όνειρο του “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”, όπως κατανοεί και ο ίδιος.