Σκεῦος χρύσεον, τῆς παρθενίας, καὶ ἀκήρατος, νύμφη Κυρίου, ἐχρημάτισας Χρυσῆ καλλιπάρθενε· τὴν γὰρ ἁγνείαν ἀμέμπτως φυλάττουσα, ὐπὲρ Χριστοῦ θεοφρόνως ἐνήθλησας· Μάρτυς ἔνδοξε, ἱκέτευε τὸν Νυμφίον σου, δωρήσασθε ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Η αγία Χρυσή καταγόταν από το χωριό Σλάταινα της περιοχής των Μογλενών (Αλμωπία) του νομού Πέλλης. Οι γονείς της ήταν χριστιανοία, πατωχοί αλλά πιστοί στα πατρώα δόγματα.
Η καλλονή της Χρυσής προκάλεσε τον σφοδρό έρωτα κάποιου Τούρκου, ο οποίος προσπάθησε με κάθε τρόπο να την ελκύσει στα δίχτυα του και να την κάνει να αλλαξοπιστήσει. Αφού απέτυχε σ’ όλες τις προσπάθειές του, απήγαγε τη νεαρή παρθένο και την παρέδωσε σε κάποιες ομόθρησκές του. Πάνω από τρεις μήνες την παίδευαν και την κακομεταχειρίζονταν, για να την κάνουν να αρνηθεί την πίστη της. Ο έρως της όμως για τον Νυμφίο Χριστό ήταν τέτοιος, ώστε η αγία υπερέβη την φύση και υπέμενε με χαρά τα βάσανα.
Όταν οι ίδιοι οι γονείς της πήγαν να την παρακαλέσουν να δεχθεί τις προτάσεις του Τούρκου για να σώσει τη ζωή της, η Χρυσή τούς απάντησε: «Εσείς που με παρακινείτε να αρνηθώ τον Χριστό, τον αληθινό Θεό, δεν είσθε πλέον γονείς μου! Δεν σας αναγνωρίζω από εδώ και στο εξής για γονείς μου. Αντί για εσάς, πατέρα έχω τον Χριστό, μητέρα την κυρία Θεοτόκο, αδελφούς και αδελφές τους αγίους και τις αγίες».
Όταν είδε ο Τούρκος ότι τίποτε δεν μπορούσε να την μεταπείσει, ο έρωτάς του μετετράπη σε ωμή αγριότητα. Κρέμασαν την παρθένο σε μια αγριαπιδιά, και επί ώρες ολόκληρες την βασάνιζαν απάνθρωπα. Τέλος, φώναξε όσους παρευρίσκονταν να πάρουν ξίφος ή μαχαίρι και να κόψουν ένα κομμάτι από τη σάρκα της αγίας μάρτυρος, η οποία παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο λαμβάνοντας τον διπλό στέφανο του μαρτυρίου και της παρθενίας (το έτος 1795).
Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος δεύτερος, Οκτώβριος. Ίνδικτος, Αθήναι 2006, Οκτωβρίου ΙΓ’.
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
