Ο ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν ασχολείται με τις ζωές των άλλων.
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν σχολιάζει, δεν κουτσομπολεύει, δεν κακολογεί.
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν προκαλεί πόνο στους διπλανούς του. Θέλει όλοι να είναι καλά. Να είναι χαρούμενοι.
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν θέλει να γίνεται πάντοτε το δικό του. Δεν πιέζει. Δεν απαιτεί. Αφήνει ελεύθερους τους ανθρώπους γύρω του. Τους αφήνει να αναπνεύσουν.
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν γκρινιάζει. Δεν μουτρώνει. Δεν φωνάζει. Δεν ταράζεται με το παραμικρό.
Έτσι είναι ο ευτυχισμένος άνθρωπος.
Χαρά Θεού.
Από όλα τα άσχημα απελευθερωμένος.
Για αυτό, να θυμάσαι, πως όλοι αυτοί που σε πληγώνουνε, κατά βάθος, είναι οι ίδιοι τους δυστυχισμένοι…
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος – Ψυχολόγος M.Sc.
Discover more from Σημεία Καιρών
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
1 σχόλιο
Δηλαδή τι… Οι ηγέτες, οι κρατικοί λειτουργοί, οι ελεγκτές, οι χειρουργοί που κατευθύνουν ολόκληρη ομάδα νοσοκόμων, κτλ, που απαιτούν πράγματα και πιέζουν για αυτά δεν είναι ευτυχισμένοι εξ’ ορισμού;
Νομίζω πως η πίεση και οι απαιτήσεις είναι κάτι φυσικό σε πολλές περιπτώσεις. Εκτός κι αν θέλουμε αναρχία, δεν νοιαζόμαστε για τίποτα, ή αγαπάμε την μετριότητα.
Ο Χριστός πάντως, είπε το «Μη και υμείς θέλετε υπάγειν;» οπότε μάλλον ήταν αρκετά “φιλελεύθερος” και “αναρχικός”.
Αλλά ο “δρακουμέλ τζούνιορ”, που προσποιείται ότι μας κυβερνά, και που είναι μέσα στην τρελή χαρά, γιατί είναι τόσο φασίστας και τύραννος βρε παιδί;;; Μήπως έχει κάνα κόλλημα με τους χριστιανούς, και όλη του η χαρά διοχετεύεται μόνο προς τους μετανάστες και τους λοιπούς εγκληματίες/παρανόμους;;;
Καλά, μερικοί από αυτούς μπορεί απλά να είναι δαιμονισμένοι… Βλέπε και το παράδειγμα πιο πάνω, για βαθύτερους στοχασμούς…!