Οι ξενύχτηδες που φροντίζουν να μένει κάποιο Φως ανοιχτό, για να βρίσκουμε το δρόμο μέσα στη νύχτα

Η Χαλκιδική, με τα «τρία πόδια», 

την Κασσάνδρα, 

τη Σιθωνία 

και το Άγιο Όρος 

σε φωτογραφίες από δορυφόρο.

Το παράδοξο είναι 

πως όταν ο κόσμος κοιμάται, 

οι πόλεις είναι φωτισμένες.

Στο Άγιον Όρος τα φώτα είναι σβηστά, 

οι μοναχοί όμως αγρυπνούν 

και προσεύχονται 

κάτω από το χλωμό φως των κεριών.

Ο γέροντας Σωφρόνιος, 

κατά την προσευχή του υπέρ όλου του κόσμου,

ένιωθε την κακία των ανθρώπων 

να βαραίνει σα σκοτεινό σύννεφο την καρδιά του. 

Πρόσθετε όμως ότι, 

αν δεν υπήρχαν άνθρωποι 

που προσεύχονται με ένταση υπέρ του κόσμου, 

η «εξουσία του σκότους» 

θα ισχυροποιούσε την κυριαρχία της 

σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απʼ ό,τι σήμερα

(Περί προσευχής, 1994, σελ. 93-94). 

Ο άγιος Βαρσανούφιος είχε πει 

πως οι προσευχές τριών αγίων της εποχής του 

εμπόδιζαν την καταστροφή του κόσμου: 

κάποιου από τους Αγίους Τόπους, 

ενός Ηλία από την Κόρινθο 

και ενός Ιωάννη από τη Ρώμη. 

Αυτοί λοιπόν είναι οι ξενύχτηδες του Θεού.  

Οι ξενύχτηδες που φροντίζουν 

όχι να λυθούν ως διά μαγείας 

αυτόματα τα προβλήματά μας, 

αλλά να μένει κάποιο Φως ανοιχτό, 

για να βρίσκουμε το δρόμο μέσα στη Νύχτα 

και να τον δείχνουμε και σε άλλους 

με την αγάπη και την ιεραποστολή μας. 

Οι ξενύχτηδες κάθε νύχτας… 

πηγή κειμένου: π. Γεώργιος-Προσκυνητής

amfoterodexios