Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ακούσαμε για έναν νέο που έρχεται προς το Χριστό για να Τον ρωτήσει ένα σημαντικό ερώτημα: «τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;».
…Πόσο ὡραία γίνεται ἡ ζωή τῶν ἀνθρώπων, ὅταν ὁ Χριστός βασιλεύῃ στίς ψυχές των; Ὅπου καί ὅσες φορές ὁ Χριστός ἔγινε δεκτός μέ ἀγάπη καί πίστι ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἐκεῖ ἐξανθρωπίσθηκε ἡ ζωή των καί τά ἀνθρώπινα πρόσωπα βρῆκαν τό νόημα καί τόν σκοπό των.
Είναι ένα λαϊκό έθιμο σχετικά πρόσφατο που έχει γίνει πλέον πανελλήνιο. Η πίτα του Αγίου Φανουρίου είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται στην μνήμη του Αγίου (27/08) και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία.
Οι άνθρωποι κουράστηκαν με όλων τα καμώματα και προσωπικά ο καθένας με τα δικά του. Γιατί μας κουράζει το κακό, μας κουράζει ο κακός, μας κουράζει η ανομία.
Χάσμα μέγα. Μου το είπε ψες κι ένας φίλος. Όχι πώς δεν το ήξερα δηλαδή.
Το να γράφεις και να λες, και να μιλάς εύκολο. Το να τα ζεις όμως…
Είναι σαν άλλος κόσμος αυτό το παιδί που την ώρα του θριάμβου κάνει νόημα στην κερκίδα να κατεβάσει τους τόνους.
«Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;», ήταν η ερώτηση που απηύθυνε ο Απόστολος Πέτρος προς το Χριστό για να απαντήσει με μία σημαντική παραβολή.«Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾿ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά» ήταν η απάντηση που δίνει ο Χριστός.
Η Οσία Μαρία γεννήθηκε στο χωριό Γκολέτκοβα της επαρχίας Ταμπόφ της Ρωσίας. Σε ηλικία 13 χρόνων έμεινε ορφανή και από τους δυο γονείς της Ζαχαρία και Πελαγία και πήγε να μείνει με την οικογένεια του μεγαλύτερου της αδελφού.
