Γενοκτονία των Ποντίων: Οι ανατριχιαστικές ιστορίες μιας κοτσίδας ιερέα και ενός κεντήματος

Δυο συγκλονιστικές μαρτυρίες παραχώρησε στο Sputnik η Ένωση Ποντίων Σουρμένων από το πλούσιο ιστορικό της αρχείο, αναφορικά με μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές του Ελληνισμού. Τη γενοκτονία των Ποντίων.

Ήταν 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ απέπλευσε στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει την πιο τραγική φάση της γενοκτονίας χιλιάδων Ελλήνων που υπολογίζονται σε πάνω από 350.000.Δύο αντικείμενα με ιστορία που κρύβουν δύο συγκλονιστικές μαρτυρίες, παρουσιάζει ο πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων Γιώργος Σαραφίδης μέσα από το Sputnik. «Μια κοτσίδα και ένα κέντημα κρύβουν πολύ περισσότερα από όσα μπορεί να φανταστεί το ανθρώπινο μυαλό. Θυμίζουν μια μαύρη ιστορία και μια παράδοση που δεν θα πεθάνουν ποτέ» τονίζει στο Sputnik.

Η ανατριχιαστική ιστορία πίσω από την κοτσίδα του ιερέα

Στο Λαογραφικό Μουσείο της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων βρίσκεται η κοτσίδα ενός ανθρώπου που σφαγιάστηκε από τους Τούρκους, του ιερέα Ηλία Παπαηλιάδη, που καταγόταν από τον Πόντο.

«Σφαγιάστηκε από τους Τούρκους ώστε να γλιτώσει την ατίμωση στις οποίες θα υπόκειντο οι κόρες και οι νύφες του» τονίζει η Μαρία Παπαδοπούλου εγγονή του Ηλία Παπαηλιάδη, η οποία παραχώρησε την κοτσίδα στο λαογραφικό μουσείο της Ένωσης. Όπως εξιστορεί, ήταν νύχτα όταν χτύπησε η πόρτα του σπιτιού εκείνης της οικογένειας στον Πόντο. Ο παππούς της κατέβηκε να δει ποιος ήταν. Τότε οι Τούρκοι τον έσπρωξαν και μπήκαν μέσα. Ήθελαν να αιχμαλωτίσουν τις γυναίκες του σπιτιού.

Η κοτσίδα του ιερέα που σφάχτηκε

Μέχρι να κατέβουν όμως οι υπόλοιποι ένοικοι του σπιτιού αντίκρισαν τον παππού με κομμένο κεφάλι. Τότε η γιαγιά της έκοψε την κοτσίδα του παππού από το κομμένο κεφάλι και την έδωσε στην πιο μεγάλη κόρη, ετών 12.«Φύλαξε τη μαζί με τις ιερές εικόνες» της είπε. Αφού η οικογένεια κατάφερε να αποδράσει από το σπίτι, η κοτσίδα κατέληξε στη Ρωσία μαζί με χιλιάδες πρόσφυγες. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή η κόρη του ιερέα, την έδωσε στην κόρη της τη Μαρία Παπαδοπούλου.

Το κέντημα

Ένα κέντημα με ιστορία παραχώρησε στην Ένωση Ποντίων Σουρμένων, η Χρυσούλα Λιάπη γόνος οικογένειας που υπέστη τη γενοκτονία και τις συνέπειές της. «Η γιαγιά μου κι ο παππούς μου κατάγονταν από τη Νικόπολη. Όταν οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό και άρχισαν να σφάζουν, ο παππούς μου πήρε κρυφά την οικογένειά του και έφυγε καθώς η γιαγιά μου ήταν έγκυος στη μαμά μου» θυμάται η Χρυσούλα Λιάπη.Στον δρόμο για το πιο κοντινό τους λιμάνι, που ήταν η Κερασούντα, συνάντησαν σφαγμένους και ανθρώπους βουτηγμένους στο αίμα.«Ο παππούς μου, φώναζε: “Θα μας σκοτώσουν και θα εξοντώσουν τη γενιά μας” καθώς έβλεπε τις εικόνες της φρίκης». Μετά από πολύ κόπο έφτασαν στο λιμάνι. Μπήκαν σε ένα πλοίο και εκεί η γιαγιά της γέννησε τη μητέρα της και πέθανε. «Τότε μια γυναίκα που της είχανσκοτώσει το μωρό θήλασε τη μητέρα μου και έτσι έζησε. Από τα ελάχιστα αντικείμενα που πήραν ήταν αυτό το κέντημα της γιαγιάς μου, που τύλιξαν τη μητέρα μου όταν γεννήθηκε».

Από τα Σούρμενα στο Ελληνικό

Η μαύρη ιστορία της γενοκτονίας δημιούργησε την περιοχή της Αττικής που σήμερα φέρει το όνομα Ελληνικό.Αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή ξεκίνησε ο εποικισμός της, αναφέρει ο κ Σαραφίδης. «Οι πρώτοι πρόσφυγες ποντιακής καταγωγής προέρχονταν από τα Σούρμενα, μια παραθαλάσσια κωμόπολη που απείχε 35 χιλιόμετρα από την Τραπεζούντα». Η Ένωση Ποντίων Σουρμένων ιδρύθηκε, λίγο αργότερα, το 1924. Για 97 χρόνια οι Πόντιοι στα Σούρμενα αναβίωναν το πανάρχαιο Ταφικό Έθιμο, την Κυριακή του Θωμά. Όμως για δεύτερη συνεχή χρονιά η πανδημία τορπίλισε τη διεξαγωγή του εθίμου.«Θα επανέλθουμε δυνατότεροι του χρόνου» τονίζει ο πρόεδρος.

sputniknews