Την πίστη των πατέρων μας τη στραγγαλίσαμε εμείς και τρέχουμε ακατάσχετα μέσα στην απώλεια. Δεν φυλάγουμε τίποτα από εκείνα πού μας διατάσσει ο Κύριος. Τίποτα!
π. Δημήτριος Στανιλοάε
Χρόνος για τον Θεό σημαίνει το διάστημα της αναμονής ανάμεσα στο «χτύπημα πάνω στην πόρτα» και στη στιγμή που θα Του την ανοίξουμε διάπλατα. (Εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού” (Αποκ. 3, 20).
…Είναι πάρα πολύ μεγάλος ο ρόλος της νεολαίας στην μελλοντική αναβίωση της εκκλησιαστικής ζωής.
Ποιός μᾶς χάρισε τήν ἐλεύθερη προαίρεση καί βούληση ὡς ὑπέρτατη ἔκφραση ἀγάπης; Ὁ Θεός!
Δεν γνωρίσαμε εμείς τον Θεό για τη δικαιοσύνη μας, αλλά ο Θεός μας γνώρισε διά μέσου της αγάπης του.
Από το βάθος του χρόνου τα πρωτοχρονιάτικα ήθη και έθιμα, οι προλήψεις, το ποδαρικό και τα γούρια κυριαρχούν την πρώτη μέρα του νέου έτους, σε όλες τις περιοχές της Ηπείρου.
Πώς αλλιώς θα καλάντιζαν για την καλοχρονιά οι Χίοι αιειναύτες? Με το σκαρί, αυτό το φτιαγμένο καθ’ εικόνα και ομοίωση μας. Πλεούμενα είμαστε και εμείς στη θάλασσα του χρόνου. Πάνω σε αυτή τη θάλασσα ταξίδεψαν και τα Αγιοβασιλιάτικα βαποράκια της Χίου.
Η Πρωτοχρονιά έχει ένα έθιμο που είναι κοινό σε όλους τους Έλληνες απανταχού της γης. Η Βασιλόπιτα και η κοπή της με το φλουρί που όλοι αναζητούν.
Γεννήθηκε το 330 μ.Χ. στη Νεοκαισάρεια του Πόντου. Μεγάλωσε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Οι γονείς του ήταν μαθητές αγίων και απόγονοι μαρτύρων. Από τα 9 παιδιά της οικογένειάς του τα 4 έγιναν άγιοι.
