Η Ρωμηοσύνη προσδοκά, προσμένει και τη νίκη

*Ένα Ρωμαίϊκο ποίημα της Μαρίας Καλαμπούκα Κοτζάμπαση, που μας γεμίζει υπερηφάνεια και ελπίδα…

1) Αγιάς Σοφιάς το τέμενος
προσμένει καβαλάρη
ζωσμένο νά ’χει το σπαθί
βγαλμένο απ’ το θηκάρι.

2) Θριαμβευτής μέσα να μπει
το τάμα του να κάνει
χαρίζοντας στην Παναγιά
της νίκης το δοξάρι.

3) Κι η Ρωμηοσύνη ολόκληρη
στο πλάι του να ψάλλει
μπροστά στον Παντοκράτορα
που έκανε και πάλι,

4) μετά από χρόνους και καιρούς
δικά μας να γενούνε
τα αγιασμένα χώματα
που στην καρδιά μας ζούνε.

5) Με ευωδιές βυζαντινές
στου Κωσταντή την πόλη
να γλυκαθούν τα σήμαντρα
κι οι χρυσαφιοί της θόλοι.

6) Ριγώντας, πια, κι ο Βόσπορος
να βγάλει αεράκι
για να χορέψει εύθυμα
το κάθε καραβάκι.

7) Με τη χαρά αντάμα του
ως πέρα να φυσήξει·
την Πόλη πως επήραμε
παντού να διαλαλήσει.

8) Κοντά στα χαιρετίσματα
να δώσει μαρτυρία:
Σε Δύση και σ’ Ανατολή
ανέστη η Ρ ω μ α ν ί α!

ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΚΑ ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗ