Αυτή την Κυριακή, που είναι δεύτερη από το Πάσχα, εορτάζουμε τα εγκαίνια της Αναστάσεως του Χριστού και την ψηλάφηση του αποστόλου Θωμά.
Άνω η τοιχογραφία του πολέμου των 200 εκατομμυρίων στρατιωτών, της 6ης σάλπιγγας.
Ο άνθρωπος του Χριστού όλα τα κάνει προσευχή. Και τη δυσκολία και τη θλίψη, τις κάνει προσευχή. Ό,τι και να του τύχει αμέσως αρχίζει: «Κύριε Ιησού Χριστέ …;».
*Πως θα αντιμετωπίσει η Εκκλησία τον δεύτερο αυτό πειρασμό; Πως σκέφτεται να αντιμετωπίσει το θέμα η Εκκλησία η οποία έχει εξαγγείλει ότι θα εορτάσει το Πάσχα στις 27 Μαίου;
Οι θείοι Πατέρες δεν παρέδωσαν όλοι πάντοτε ολόκληρη την προσευχή, αλλά άλλος ολόκληρη, άλλος τη μισή, άλλος ένα μέρος και άλλος διαφορετικά, ανάλογα ίσως με τη δύναμη και την κατάσταση του προσευχομένου.
Ο Ρώσος πανεπιστημιακός και γεωπολιτικός αναλυτής Αλεξάντρ Ντούγκιν, αναφερόμενος σε άρθρο του στις συνέπειες του κορωνοϊού, υποστηρίζει ότι, «αυτή η επιδημία κορωνοϊού αντιπροσωπεύει πραγματικά το τέλος της παγκοσμιοποίησης»
Ο ευρωπαϊκός ανθρωπισμός – ουμανισμός, ο οποίος έχει κέντρο τον άνθρωπο και όχι το Θεό και που τον δεχθήκαμε στη ζωή μας, ως ξενόφερτο φρούτο της Δύσης, όταν μας ήρθε μετά το 1821,
Σύροντες εἰς γὴν Μᾶρκον οἱ μιαιφόνοι,
Πρὸς οὐρανοὺς πέμποντες αὐτὸν ἠγνόουν.
Εἰκάδι πέμπτῃ Μᾶρκον ἑνὶ χθονὶ ἄφρονες εἷλκον.
