“Η ένδοξος και αθάνατος Κοίμησις της Θεοτόκου” (Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης)

…Κοίμησις! Η λέξη αυτή της γραφής θα έφτανε για να διδάξει, να παρηγορήσει και να εμψυχώσει τους Χριστιανούς, εκείνους τουλάχιστον που συρέουν στους ναούς να εορτάσουν και να πανηγυρίσουν την “ένδοξον” και “πάνσεπτον” και “αθάνατον κοίμησην” της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ακούτε, εορτασταί; Η Παναγία δεν πέθανε, αλλά εκοιμήθη! Το ιερό της σκήνωμα κηδεύτηκε, τοποθετήθηκε στον τάφο, αλλ’ όπως ψάλλει η Εκκλησία γι’ αυτήν “τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν• ως γαρ ζωής μητέρα προς την ζωήν μετέστησεν ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον” (κοντάκιο). Η Παναγία με όλη την αποστράπουσα αίγλη των αρετών, “εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη” (Ψαλμ. 44,10) μετέστη προς τους ουρανούς. “Τις”. αναφωνούσαν οι άγγελοι, “τις αυτή η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος, καλή ως σελήνη, εκλεκτή ως ο ήλιος, θάμβος ως τεταγμέναι;” (Ασμ. 6,10).

Η Παναγία από το ύψος της δόξης ακούγεται να λέει προς όλους τους Χριστιανούς, που δοκιμάζονται εδώ:

“Πιστά παιδιά του ουρανίου Πατρός, έχετε θάρρος. Τι φοβάστε τον θάνατο; Αλλά ο θάνατος είναι η πύλη για τη νέα ζωή. Εδώ επάνω που βρίσκομαι υπρχει μια ζωή που κανείς στη Γη δεν μπορεί ούτε καν να φαντασθεί. Η ζωή αυτή προορίζεται για όσους θα ζήσουν με πίστη και αρετή. Δεν υπάρχει εδώ μεροληψία. Ο Υιός μου είναι δίκαιος Κριτής. Όταν ήταν κάτω στη γη, και από τους ακροατάς του ακούστηκε μια φωνή που με μακάριζε, διότι αξιώθηκα να γίνω μητέρα του, εκείνος είπε, ότι στον κύκλο της μακαριότητος, δεν θα είμαι μόνο εγώ που τον γέννησα, αλλά και όλοι όσοι ακούνε και εφαρμόζουν το λόγο του”.

Διότι ο Χριστός γεννάται πνευματικώς σε κάθε ψυχή που τον πιστεύει και τον λατρεύει ως μοναδικό Σωτήρα. “Μενούνγε μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν” (Λουκ. 11,28).

Στη δόξα του ουρανού προσκαλούμεθα όλοι…

(†) επίσκοπος Αυγουστίνος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Σταυρός” (τ. 54/1965 – επανέκδοση 18-7-2015).

*απόσπασμα από το άρθρο “Η ένδοξος Κοίμησις”.