Στην Ελλάδα “περιμένοντας να ωριμάσει το ουΐσκι..”

Ζούμε σε μια χώρα η οποία έχει γίνει ένα απέραντο καφενείο.Συζητήσεις επί συζητήσεων στα καφέ και στις ταβέρνες, οπού η χώρα αναστενάζει μέρα νύχτα.Μέρος των συζητήσεων είναι και για το τι θα ξημερώσει.Θα μείνουμε στο ευρώ ή θα φύγουμε?Θα μπούνε οι μισθοί και οι συντάξεις ή όχι;Όραμα κανένα για την χώρα.Σχεδόν κανένας δεν βλέπει μακροπρόθεσμα, όλους τους νοιάζει το πολύ κοντινό μέλλον.

Πάνω από πέντε χρόνια σε αυτήν την χώρα έχει να γίνει μια σοβαρή επένδυση.Οι μόνες επενδύσεις που γίνονται είναι οι λεγόμενες χαμηλού ρίσκου και τύπου γειτονιάς(καφέ, fast food κλπ).Την ίδια στιγμή σε άλλες χώρες ανταγωνιστικές προς εμάς γίνονται σοβαρές επενδύσεις και προχωράνε αρκετά βήματα μπροστά σε σχέση με την χώρα μας, με ότι συνεπάγεται αυτό για το μέλλον.

Ζούμε μια κατάσταση ανάλογη με  εκείνη στην θρυλική διαφήμιση στο μακρινό Tennessee, με τους τύπους που πετάνε τις τάπες στα βαρέλια, περιμένοντας να ωριμάσει το ουΐσκι. Ωστόσο στην δικιά μας περίπτωση το ουΐσκι έχει παραωριμάσει. Εκτός και αν ισχύει το ότι “το καλό το πράγμα αργεί να γίνει”.Το μέλλον θα δείξει σίγουρα και θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αντανακλαστικά που θα επιδείξουμε σαν λαός.Οι καιροί είναι δύσκολοι και απαιτούν ανθρώπους με τόλμη και όραμα για την χώρα.

Ότι είναι να γίνει πάντως πρέπει να γίνει γρήγορα.Είπαμε το ουΐσκι έχει παραωριμάσει και τα χέρια κοντεύουν να πάθουν τενοντίτιδα από το πέταγμα της τάπας..

Σ.Κ.