Ο θρύλος της Ιτιάς και πως σχετίζεται με την Κυριακή των Βαΐων

«Λέγεται ότι ενώ ανέβαινε στο βουνό της σταύρωσης, κρατώντας τον βαρύ σταυρό στους ώμους του, ο Ιησούς έπεσε στο έδαφος κοντά στον κορμό μιας ιτιάς.

Γεμάτος αίμα και χωρίς δύναμη προσπάθησε μάταια να σηκωθεί για να συνεχίσει με τις τελευταίες δυνάμεις του κόλλησε στον κορμό της ιτιάς, που γεμάτη οίκτο, έσκυψε τα κλαδιά της στο έδαφος, βοηθώντας τον να σηκωθεί.

Ο Ιησούς συνέχισε να κουβαλάει τον σταυρό του, αλλά η ιτιά, με πόνο, δεν σήκωσε ποτέ τα κλαδιά της από το έδαφος. Η ιτιά είναι απαραίτητη στη γιορτή τών Βαϊων. Παραδοσιακά, η ιτιά μεταφέρεται στην εκκλησία, αγιάζεται στην εκκλησία και στη συνέχεια χρησιμοποιείται στο νοικοκυριό. Ιτιά τοποθετείται στα παράθυρα των σπιτιών και στις εικόνες. Σε καμία περίπτωση δεν πετιέται. Στη εορτή τών ανθών είναι η ζωντανή μαρτυρία της σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων και της θεότητας. Ένας από αυτούς τους θρύλους λέει ότι όταν η Μητέρα του Θεού, με διχασμένη ψυχή, ξεκίνησε να δει τον σταυρωμένο γιο της, έπρεπε να περάσει ένα φουρτουνιασμένο ρεύμα νερού. Εκεί, προσευχήθηκε σε όλα τα γύρω φυτά να τη βοηθήσουν να περάσει το νερό.

Κανένας όμως δεν άντεξε τη θλιμμένη ψυχή και τα δάκρυα της Θεοτόκου, με εξαίρεση μια ιτιά. Μια γερασμένη και λυγισμένη ιτιά έσκυψε τα κλαδιά της πάνω στο νερό και βοήθησε τη Μητέρα του Θεού να περάσει στην άλλη πλευρά. Ως ένδειξη ευχαριστίας, αποφάσισε να μεταφέρονται τα κλαδιά της ιτιάς στην εκκλησία, την Κυριακή των Βαΐων, κάθε χρόνο. Έκτοτε τα κλαδιά ιτιάς δεν λείπουν από τη Γιορτή των Ανθών…

ΠΗΓΗ